Pierwszy tramwaj konny wyjechał na ulice Torunia w maju 1891 roku. Tabor obsługiwała zajezdnia tramwajowa, mieszcząca się przy ulicy Sienkiewicza, wyposażona została w warsztaty do konserwacji i remontu wozów oraz w stajnie dla koni. Tramwaje elektryczne uruchomiono dnia 1 lutego 1899 roku na trasie Bydgoskie Przedmieście - Dworzec Toruń Miasto.

Aleja Solidarności w Toruniu – jedna z najważniejszych arterii komunikacyjnych Torunia.
Aleja Solidarności to fragment historycznego ciągu komunikacyjnego Toruń – Chełmno istniejącego już od założenia miasta, zaś ulicę w obecnym kształcie wytyczono w połowie XIX w., po tym jak w 1811 roku, przygotowując miasto do oblężenia przez wojska rosyjskie, na rozkaz francuskiego marszałka Louisa Davouta, zburzono prawie doszczętnie wszystkie przedmieścia Torunia, by zrobić miejsce dla budowy fortyfikacji Księstwa Warszawskiego.

W okresie II Rzeczypospolitej, w 1936 roku, ulicę przebudowano w ramach wytyczenia linii tramwajowej nr 3 biegnącej na północ miasta, którą w 1991 roku zlikwidowano, a w 2014 roku odbudowano na odcinku od Placu Teatralnego do Placu NOT.

W okresie PRL ulica nosiła nazwę Juliana Nowickiego, przy której w latach 1956–2012 widniała tablicę upamiętniającą jej patrona. W 1990 roku Rada Miasta Torunia zmieniła jej nazwę na Aleja Solidarności. W 2014 roku została ona ponownie przebudowana, a w jej południowej części otwarto pierwszy w Toruniu węzeł przesiadkowy.