starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 18 głosów | średnia głosów: 5.98
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście - Powiśle › ul. Tamka › Kościół św. Teresy od Dzieciątka Jezus |
5 listopada 2014 , Wyburzanie budynku. Przy okazji odsłania się północno-wschodnia elewacja kościoła św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Widok z Wybrzeża Kościuszkowskiego.
Skomentuj zdjęcie
kodens79
 Jakieś palny po wyburzeniu budynku? 2014-11-05 19:51:32 (11 lat temu)
legion
+1 głosów:1 ...jak przysłowiowy "domek z kart" ! ...świetne zdjęcie! :-) 2014-11-06 15:38:55 (11 lat temu)
do kodens79: Na razie nic nie znalazłem. 2014-11-13 13:56:48 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2011 październik
14 lat 6 miesięcy 16 dni |
5 pobrań 1579 odsłon 5.98 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Jarosław Budyta
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
kościoły, katedry, kaplice
|
Kościół św. Teresy od Dzieciątka Jezus
więcej zdjęć (10)
Zbudowano: 1938
Dawniej: Kościół Zmartwychwstania Pańskiego, Tamka 2
Kościół został zaprojektowany przez Konstantego Jakimowicza miał być modernistyczną wariacją na temat bazyliki wczesnochrześcijańskiej z górującą nad okolicą wieżą, jednak nie zrealizowano projektu. Budowę rozpoczęto w 1931 r. a w marcu 1938 r. świątynię konsekrował kardynał A.Kakowski.
Kościół został kolejno niszczony we wrześniu 1939 i w Powstaniu Warszawskim.
Po zakończeniu wojny rozpoczęła się odbudowa zniszczonej świątyni. Prace renowacyjne trwały do1969 roku kiedy to prymas kardynał Stefan Wyszyński dokonał konsekracji odbudowanego kościoła. Wówczas nadano kościołowi i parafii jeden tytuł pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
Elektryczna 2
więcej zdjęć (3)
Zbudowano: Lata 30-te
Zlikwidowano: 2014
ul. Tamka
więcej zdjęć (592)
Ulica rozpoczyna się na Wybrzeżu Kościuszkowskim na Powiślu. Dochodzi do ulicy Mikołaja Kopernika i kończy się w tym miejscu. Most Świętokrzyski łączy okolice ul. Tamka i Wybrzeże Szczecińskie. Na odcinku od ul. Kruczkowskiego do mostu Świętokrzyskiego jest jednokierunkowa w stronę mostu Świętokrzyskiego. W kierunku ul. Kopernika ruch na tym odcinku odbywa się ul. Zajęczą i ul. Topiel.
Nazwa ulicy, wymieniana w 1743, pochodzi od grobli (tam) budowanych na brzegach Wisły.
15 stycznia 1975 oddano do użytku 42-metrową kładkę nad ulicą zaprojektowaną przez Łucję Bogaczyk i Zenona Franza.
Długość ulicy: 0,7 km
Założenie urbanistyczne ulicy zostało wpisane do rejestru zabytków pod nr. 579 z 01.07.1965
Nazwa ulicy, wymieniana w 1743, pochodzi od grobli (tam) budowanych na brzegach Wisły.
15 stycznia 1975 oddano do użytku 42-metrową kładkę nad ulicą zaprojektowaną przez Łucję Bogaczyk i Zenona Franza.
Długość ulicy: 0,7 km
Założenie urbanistyczne ulicy zostało wpisane do rejestru zabytków pod nr. 579 z 01.07.1965
ul. Elektryczna
więcej zdjęć (63)
Ulica Elektryczna w Warszawie – jedna z ulic osiedla Powiśle, biegnąca od ul. ul. Tamka do ślepego końca za linią ul. Zajęczej.
Ulica Elektryczna wytyczona w roku 1892 biegła pierwotnie od ul. Wybrzeże Kościuszkowskie do Leszczyńskiej; w latach 1902-1905 została skrócona do linii ul. Drewnianej, w związku z budową Elektrowni Towarzystwa Elektrycznego "Powiśle".
Koncesję na wystawienie elektrowni otrzymała firma Siemens-Schuckert Werke, jednak ostatecznie wybudowała ją francuska firma Compagnie d'Electricité de Varsovie czyli Towarzystwo Elektryczne; zarządzało ono obiektem do roku 1915 i przejęcia go przez Magistrat.
Zabudowania Elektrowni wypełniły całą parzystą stronę ulicy; systematycznie rozwijała się ona do roku 1939. W roku 1923 doprowadzono z Dworca Kowelskiego bocznicę kolejową wzdłuż ul. Wybrzeże Kościuszkowskie; po przyłączeniu kolejnych terenów wzdłuż ul. Dobrej wzniesiono nowe obiekty. Przed wybuchem II wojny elektrownia osiągnęła moc 108 000 kW. Również w roku 1938 według projektu Konstantego Sylwina Jakimowicza rozpoczęto budowę Kościoła pw. Zmartwychwstania Pańskiego przypisanego numeracji ul. ul. Tamka, jednak nie został on ukończony przed wybuchem wojny.
W roku 1939 i 1944 budynki elektrowni zostały ostrzelane i zbombardowane; w okresie powojennym zabudowania odbudowano, przyłączając do elektrowni nowe tereny wzdłuż ul. Dobrej; za jej ogrodzeniem przepadły niegdysiejsze odcinki ulic Drewnianej, Leszczyńskiej i Radnej; do roku 1974 dotrwała bocznica, wykorzystana także podczas odbudowy mostów Poniatowskiego i średnicowego. Po roku 1996 wraz z budową Mostu Świętokrzyskiego i przedłużeniu ul. Zajęczej wyburzono kilka budynków, planowane są dalsze, udało się oprotestować i wstrzymać skandaliczny pomysł wyburzenia Kotłowni II i III, które zachowały część zabytkowych urządzeń z lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku.
Źródło:
Ulica Elektryczna wytyczona w roku 1892 biegła pierwotnie od ul. Wybrzeże Kościuszkowskie do Leszczyńskiej; w latach 1902-1905 została skrócona do linii ul. Drewnianej, w związku z budową Elektrowni Towarzystwa Elektrycznego "Powiśle".
Koncesję na wystawienie elektrowni otrzymała firma Siemens-Schuckert Werke, jednak ostatecznie wybudowała ją francuska firma Compagnie d'Electricité de Varsovie czyli Towarzystwo Elektryczne; zarządzało ono obiektem do roku 1915 i przejęcia go przez Magistrat.
Zabudowania Elektrowni wypełniły całą parzystą stronę ulicy; systematycznie rozwijała się ona do roku 1939. W roku 1923 doprowadzono z Dworca Kowelskiego bocznicę kolejową wzdłuż ul. Wybrzeże Kościuszkowskie; po przyłączeniu kolejnych terenów wzdłuż ul. Dobrej wzniesiono nowe obiekty. Przed wybuchem II wojny elektrownia osiągnęła moc 108 000 kW. Również w roku 1938 według projektu Konstantego Sylwina Jakimowicza rozpoczęto budowę Kościoła pw. Zmartwychwstania Pańskiego przypisanego numeracji ul. ul. Tamka, jednak nie został on ukończony przed wybuchem wojny.
W roku 1939 i 1944 budynki elektrowni zostały ostrzelane i zbombardowane; w okresie powojennym zabudowania odbudowano, przyłączając do elektrowni nowe tereny wzdłuż ul. Dobrej; za jej ogrodzeniem przepadły niegdysiejsze odcinki ulic Drewnianej, Leszczyńskiej i Radnej; do roku 1974 dotrwała bocznica, wykorzystana także podczas odbudowy mostów Poniatowskiego i średnicowego. Po roku 1996 wraz z budową Mostu Świętokrzyskiego i przedłużeniu ul. Zajęczej wyburzono kilka budynków, planowane są dalsze, udało się oprotestować i wstrzymać skandaliczny pomysł wyburzenia Kotłowni II i III, które zachowały część zabytkowych urządzeń z lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku.
Źródło: