Polska

Budowę dwóch budynków dworcowych połączonych tunelami, podobnie jak przebudowę całego węzła kolejowego w Opolu, zaplanowano w 1890 roku. Budynki zaprojektowane zostały w stylu niemieckiego neorenesansu, zbudowane z czerwonej cegły, wykończone elementami z piaskowca oraz czarną dachówką. Gmach kasowy wykończono wewnątrz białą cegłą klinkierową oraz bogatą stolarką. Głównym projektantem obu budynków był Paul Thoemer. Budowę rozpoczęto w 1898 roku, zakończono...

Budynek Rejencji przez ponad sto lat stał przy placu Wolności w miejscu dzisiejszej fontanny - jego frontową linie wyznacza pozostała po nim ściana piwnic - dzisiejszy mur oporowy z balusradą. Zbudowany w latach 1830-1833 jako siedziba władz nowo utworzonej w 1816 roku rejencji opolskiej nie przetrwał ostatniej wojny; wypalony i zrujnowany, rozebrany ostatecznie w 1955 roku, by zrobić miejsce dla dużej zielonej rekreacji w samym środku miasta. Była to budowla monumentalna, w dużym stopniu...

... biznesowych i handlowych, zlokalizowany jest hotel Mercure Opole. Po gruntownym remoncie miejsce to przeszło całkowitą metamorfozę, ...

PDT Centrum został otwarty 29.01.1965 roku. Na otwarciu zgromadziło się wielu klientów, ciekawych bogatego asortymentu w sklepie. Można było zobaczyć nowocześnie zaaranżowane stoiska, ciekawy wystrój wnętrza oraz różnorodny asortyment towaru – od ubrań dla każdego, po ekspozycję urządzeń AGD i elektronicznych, artykułów chemicznych, aż do materiałów do wyposażenia domu.

W tamtych czasach był to nowoczesny gigant handlowy o dużej...

Usytuowana w samym centrum miasta kawiarnia przez wiele powojennych lat należała do najbardziej uczęszczanych lokali, jej nobliwa nazwa miała wskazywać na bliski związek z teatrem. Nowy, już powojenny budynek przy ul. Krakowskiej 33, "dom z loggiami", zbudowano w roku 1959 według projektu architekta Stanisława Chałupnika z opolskiego wojewódzkiego biura projektów. Bardzo trudne to były lata, także dla budownictwa, obowiązywały ostre rygory oszczędnościowe, minimalistyczne normatywy i...

Na miejsce budowy granitowego pomnika Otto von Bismarcka wybrano plac przed gmachem Poczty Głównej. Jego projektantem został wrocławski rzeźbiarz Robert Bednorz. Prace budowlane rozpoczęto w 1910 r., a już rok później pomnik był gotowy. Uroczyste odsłonięcie pomnika, miało miejsce 20 sierpnia 1911 roku. Pomnik otrzymał kształt walcowatego słupa, pośrodku którego umieszczono plakietę z popiersiem Bismarcka wykonaną z brązu. Całość miała wysokość trzech metrów i otoczona była półkolistą...

Secesyjna kamienica jest jednym z charakterystycznych budynków w centrum Opola. Zachowała swój pierwotny plan, bryłę, kompozycję i detal architektoniczny.
Historia
Budynek powstał ok. 1910 r. W latach 30. XX w. przeprowadzono modernizację parteru. W kresie międzywojennym, na parterze kamiennicy, mieścił się znany w mieście dom towarowy „Bazar” pana Engelberta Golda, w którym to handlowiec sprzedawał wszystko po 95 fenigów za sztukę.

Był jednym z pięciu hoteli pobudowanych jeszcze przed końcem XIX wieku w rejonie ulicy Krakowskiej. Jego lokalizacja blisko dworca i charakterystyczna architektura z baniastą wieżyczką narożną musiała zwracać uwagę wychodzących z dworca przyjezdnych. Był ten hotel domem narożnym dzisiejszych ulic Krakowskiej i Powolnego (wtedy ulicy Deichstrasse) na miejscu dzisiejszego budynku mieszkalnego ze sklepem Renifer. Wcześniej stała tu karczma - zajazd obsługujący trakt bytomski, tzw. karczma...

Drewniany kościół Świętej Barbary został zakupiony za 99 talarów przez mieszkańców wsi i przeniesiony z Opola (stał on na Placu Wolności w miejscu dzisiejszego pomnika "Nike") w 1811 roku. A doszło do tego dlatego, że w 1810 r. władze pruskie wydały dekret znoszący zgromadzenia zakonne, czego konsekwencją była m.in. likwidacja opolskiego klasztoru franciszkanów. Klasztor i kościoły zakonne zostały przejęte przez państwo pruskie. Rządowa Komisja Likwidacyjna uznała, że kościół św. Barbary "nie...

Hotel Forms znajdował się w obecnie pustej przestrzeni przed budynkiem Filharmonii Opolskiej. Wówczas linia zabudowy była równa linii ul. Krakowskiej. Został on zniszczony podczas II Wojny Światowej, w 1945 roku. Kamienica początkowo była jednopiętrowa, jednak została sporo rozbudowana, hotel posiadał także ogródek, który musiał istnieć ze względu na pełnienie przez hotel funkcji etablissementu. Właścicielem hotelu był R. Grundamann.