†

Poltegor

Początki wrocławskiego Poltegoru datowane są na rok 1963 kiedy pojawiły się pierwsze projekty zagospodarowania tej działki przy ulicy Powstańców Śląskich. Pierwotny projekt autorstwa Zygmunta Dmowskiego, Kazimierza Oziewicza i Zenona Nasterskiego przewidywał budowę 24 piętrowego wieżowca w tym miejscu w komplecie z niskim pawilonem w przyziemiu. Kolejnym projektem był plan opracowany przez Alinę Kosecką i Waldemara Hinca z Warszawy przewidujący podział bryły budynku na kilka dostępnych także dla mieszkańców Wrocławia połączonych salami, kinami i basenem. Planowano także taras rekreacyjny. Żaden z tych projektów nie doczekał realizacji a na poważnie do tematu wrócono w 1968 roku zlecając projekt i realizację zespołowi pod przewodnictwem Zofii Szczęsnowicz-Sołowij. Projekt obiektu realizowano w latach 1968 – 1971 i pierwowzorem jego realizacji był pierwszy projekt autorstwa Dmowskiego, Oziewicza i Nasterskiego bazujący na dwóch bryłach pionowej i poziomej obiektu. De facto do końca funkcjonowania Poltegoru niższy, poziomy obiekt stanowiący podstawę – bazę dla wieżowca nigdy nie powstał. Do czasu wyburzenia był Poltegor najwyższym budynkiem Wrocławia i przykładem stylistyki nawiązującej do konstrukcji zachodnioeuropejskich czy też do amerykańskich drapaczy chmur. Swój epizod filmowy wraz z sedesowcami miał Poltegor w filmie "Karuzela" z 1974 r.

b/h/2020