 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › Rynek › Ratusz |
Lata 1930-1931 , Rynek - Ratusz.
* Tramwaj Falkenried Maximum po częściowej modernizacji (przebudowa okien). Po prawej przebudowana Berolina [T 08/26] jeszcze jako wagon silnikowy - w latach trzydziestych zostaną przebudowane na wagony doczepne.
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 8 miesięcy 18 dni |
 |
ratusze
|
Początek Ratusza to wiek XIII, kiedy to w jego obecnym miejscu znajdował się prostokątny, podłużny budynek podzielony stojącymi w rzędzie 5 filarami na dwie nawy. Przy zachodniej ścianie nawy północnej znajdowała się wieża. Był to budynek parterowy, kryty i podpiwniczony służący celom kupieckim. Od 1273 roku w podziemiach znalazły swoje miejsce winiarnia i piwiarnia. W 1327 roku zostały wykupione prawa wójta dziedzicznego, przez co znaczenia nabrały w mieście Rada jako organ rządzący oraz Ława jako namiastka sadownictwa. Wtedy to do narożnika północno-wschodniego dobudowano Izbę Radnych a nieco później do ściany wschodniej domu kupieckiego Izbę Wójtowską. W 1350 roku wraz ze wzrostem ilości członków Rady nadbudowano I piętro. W wieku XV pomieszczenie Izby Radnych przedłużono na wschód o pomieszczenie dla pisarza miejskiego. Rozbudowano także przez dostawienie całego traktu południowego z późnogotycką fasadą południową i jednolite przesklepienie trójnawowego już wnętrza. Sam szczyt wschodni wzniesiono około 1500 roku. Lata 1558-1559 to budowa hełmu wieńczącego wieżę ratusza. W takim stanie, prawie niezmienionym przetrwał budynek do pierwszego remontu w latach 1881 – 1891 wielokrotnie zmieniając swoje przeznaczenie.
Kolejny remont to lata trzydzieste - budynek otrzymał symbole hitlerowskie na zwornikach skarbca. W roku 1945 ratusz został uszkodzony i odremontowany 5 lat później czyli w 1950 roku. Aż do chwili obecnej kilkukrotnie odrestaurowywany w tym także jego zegary. Dziś miejsce muzeum i ogromna atrakcja turystyczna Wrocławia. Zabytek klasy zerowej.
bonczek/hydroforgroup/2008
W drugiej połowie lat dwudziestych miejskie przedsiębiorstwo S.S.B. ujednoliciło barwy swojego taboru tramwajowego. Ponieważ przejęło tabor dwóch prywatnych spółek i dysponowało wagonami w trzech schematach malowania, postanowiono przemalować wszystkie wagony na kremowy kolor. Wagony Falkenried Maximum przy tej okazji otrzymały nowe okna boczne. Zamiast czterech dużych stałych okien po każdej stronie, zamontowano po sześć okien (w tym dwa otwierane). Poprawiło to znacznie przewietrzanie wagonu, a także zmniejszyło koszty ewentualnych napraw powypadkowych. Wagony w tej postaci były eksploatowane tyko kilka lat - bo na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych były sukcesywnie modernizowane z zakładach LH (otrzymały wtedy nowe nadwozia z zamkniętymi pomostami).
Rynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czasów Henryka Brodatego, między 1214 a 1232. Starsze publikacje twierdziły, że powstał dopiero w czasie powtórnej lokacji w 1241-1242. Z biegiem czasu wokół Rynku powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podziałów własnościowych.
W XIX w. przez Rynek poprowadzono linie tramwaju, najpierw konnego, a później także elektrycznego. Tramwaje kursowały przez Rynek do połowy lat 70. zeszłego stulecia, gdy przeniesiono je na Trasę W-Z. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak również odnowiono większość elewacji.
Przy Rynku znajduje się obecnie 60 numerowanych posesji, przy czym niektóre budynki posiadają kilka numerów. Podziały działek przebiegają najczęściej inaczej niż dawne podziały lokacyjne, na skutek wtórnych podziałów i scaleń. Każda działka posiada również swoją historyczną nazwę, zwykle związaną z atrybutem umieszczonym niegdyś na elewacji kamienicy lub losami miejsca, np. Pod Gryfami, Pod Błękitnym Słońcem, Stary Ratusz.
Źródło: