starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Stare Miasto Rynek Południowa strona Rynku - "Złotego Pucharu" Pomnik Aleksandra hr. Fredry

1961 , Rynek, pomnik Aleksandra hr. Fredry. Pocztówka BW "Ruch" 61. Takie same jak: tylko inaczej przycięte.

Skomentuj zdjęcie
Gandalf
Na stronie od 2015 sierpień
10 lat 7 miesięcy 27 dni
Dodane: 4 października 2015, godz. 13:22:07
Autor: J. Osuchowski ... więcej (294)
Rozmiar: 993px x 1400px
1 pobranie
760 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Gandalf
Obiekty widoczne na zdjęciu
pomniki
Pomnik Aleksandra hr. Fredry
więcej zdjęć (151)
Architekt: Leonard Marconi
Zbudowano: 1897, 1956
Pomnik Aleksandra Fredry - polskiego dramatopisarza i literata został wykonany przez znanego rzeźbiarza Leonarda Marconiego w 1879 r. a więc 3 lata po śmierci pisarza, na zlecenie Lwowskiego Koła Literacko-Artystycznego. Uroczyste odsłonięcie pomnika na placu Akademickim (obecnie Prospekt Szewczenki) we Lwowie miało miejsce 24 października 1897 r., (obecni byli m.in: marszałek krajowy Stanisław Badeni, namiestnik ks. Eustachy Sanguszko, ksiądz abp Izaak Mikołaj Isakowicz, prezydent Lwowa Godzimir Małachowski i szereg przedstawicieli świata nauki i l biznesu.
Pomnik przetrwał obie wojny a na początku 1950 r. został zdemontowany i wywieziony do Polski, w związku z umową pomiędzy Polską a USRR w ramach której wydano stronie polskiej m.in. dobra kulturalne o charakterze dziedzictwa narodowego znajdujące się we Lwowie. Co ciekawe pozostawiono wówczas lwowski pomnik Mickiewicza, którego uznano za poetę cenionego także na Ukrainie.
Początkowo pomnik przechowywano w Wilanowie aby po 6 latach zdecydować, że będzie on postawiony we Wrocławiu co było podyktowane m.in. tym, że po wojnie osiedliło się tam wielu repatriantów ze Lwowa. Ostatecznie pomnik uroczyście odsłonięto w lipcu 1956 r. a ustawiono go na południowej pierzei Rynku, w miejscu gdzie wcześniej stał pomnik króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III.
Sam Fredro podobno był we Wrocławiu dwa razy: w czasie wojen napoleońskich (prawdopodobnie w 1812 r.) oraz w 1856 r. gdy był podobno zainteresowany kupnem posiadłości w okolicy miasta.
Dawniej: Goldene Becher Seite
Strona południowa
Nosiła nazwę Strony Złotego Pucharu (niem. Goldene-Becher-Seite), a wcześniej Przy Starej Szubienicy (Beim Alten Galgen), jej zabudowa stanowi w znacznym stopniu swobodną rekonstrukcję z okresu powojennego (z lat 1952-1960). Duża część budynków to dawne secesyjne lub modernistyczne domy towarowe, ukryte za pseudohistoryczną elewacją.

Rynek 12 po wojnie elewacja odbudowana w uproszczonej formie, została zrekonstruowana w 2006 r.
Rynek 13 budynek stanowi ciekawy przykład secesji z 1903 r.
Rynek 14 mieści centrum informacji turystycznej
Rynek 15
Rynek 16 powstała w 1822 r. w wyniku przebudowy renesansowej kamienicy
Rynek 17
Rynek 18 Apteka pod Ratuszem barokowa
Rynek 19 Kamienica Pod Starą Szubienicą
Rynek 20
Rynek 21
Rynek 22 Kamienica Pod Złotym Dzbanem fasadę odtworzono według stanu z 1822 r.
Rynek 23 Kamienica Pod Zieloną Dynią odbudowana w stylu renesansowym
Rynek 24
Rynek 25 secesyjny dawny dom handlowy firmy Stein & Koslowsky z 1906 r.
Rynek 26 Kamienica Pod Złotym Pucharem
Rynek 27-28 secesyjna kamienica na miejscu dwóch wcześniejszych.
Źródło:
Rynek
więcej zdjęć (6101)
Dawniej: Ring
Rynek we Wrocławiu (niem. Großer Ring in Breslau) – średniowieczny plac targowy we Wrocławiu, obecnie centralna część strefy pieszej. Stanowi prostokąt o wymiarach 205 na 175 m[1]. Jest to jeden z największych rynków staromiejskich Europy. Zabudowę otaczającą Rynek stanowią budynki pochodzące z różnych epok historycznych. Centralną część Rynku zajmuje blok śródrynkowy, składający się z Ratusza, Nowego Ratusza oraz licznych kamienic. Rynek tworzy układ urbanistyczny wraz z przekątniowo przyległymi placem Solnym oraz placem wokół kościoła św. Elżbiety. Do Rynku prowadzi 11 ulic – po dwie w każdym narożniku (Świdnicka, Oławska, E. Gepperta (Zamkowa), Ruska, św. Mikołaja, Odrzańska, Kuźnicza, Wita Stwosza), ponadto przebity w XIV lub XV w. Kurzy Targ po stronie wschodniej oraz wąskie ul. Więzienna i Przejście św. Doroty.

Rynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czasów Henryka Brodatego, między 1214 a 1232. Starsze publikacje twierdziły, że powstał dopiero w czasie powtórnej lokacji w 1241-1242. Z biegiem czasu wokół Rynku powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podziałów własnościowych.

W XIX w. przez Rynek poprowadzono linie tramwaju, najpierw konnego, a później także elektrycznego. Tramwaje kursowały przez Rynek do połowy lat 70. zeszłego stulecia, gdy przeniesiono je na Trasę W-Z. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak również odnowiono większość elewacji.

Przy Rynku znajduje się obecnie 60 numerowanych posesji, przy czym niektóre budynki posiadają kilka numerów. Podziały działek przebiegają najczęściej inaczej niż dawne podziały lokacyjne, na skutek wtórnych podziałów i scaleń. Każda działka posiada również swoją historyczną nazwę, zwykle związaną z atrybutem umieszczonym niegdyś na elewacji kamienicy lub losami miejsca, np. Pod Gryfami, Pod Błękitnym Słońcem, Stary Ratusz.

Źródło: