 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › wy. Gdańskie › Most Gdański |
Lata 1962-1963 , Most Gdański.
Pocztówka RUCH.
PEŻ
+1 głosów:1  Podmiana na większe + autor. 2013-04-20 20:39:08 (12 lat temu)
|
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 7 miesięcy 2 dni |
 |
mosty
|
Most Gdański - most w Warszawie na Wiśle. Wybudowano go na filarach i z wykorzystaniem niektórych elementów konstrukcyjnych zburzonego Mostu przy Cytadeli, także dwupoziomowego. Po zakończeniu wojny stała tu także przeprawa tymczasowa, istniejąca w latach 1945-1947.
Długość mostu 406,5 m.
Most został zbudowany w latach 1957-1959, a otwarty
31 lipca 1959 r. (spóźniono się z otwarciem z okazji święta 22 lipca).
Cała przeprawa składa się z: dwupoziomowego wiaduktu dojazdowego nad ul.Wybrzeże Helskie o długości 44,76 m, dwupoziomowego mostu głównego o długości 402,53 m, dwupoziomowego wiaduktu nad ul. Wybrzeże Gdańskie o długości 85,17 m. Konstrukcja nośna mostu to sześcio przęsłowa stalowa kratownica. Wiadukty dojazdowe to ramownice wykonane w technologii sprężonej. Most drogowy jest częścią obwodnicy śródmiejskiej. Łączy lewobrzeżną ul. Słomińskiego z prawobrzeżną ul. Starzyńskiego. Most ma rzadko spotykaną konstrukcję, gdyż jest mostem dwupiętrowym. Na dolnym poziomie przebiegają linie tramwajowe, chodnik (strona północna) i ścieżka rowerowa (strona południowa), a na górnym piętrze umieszczono czteropasmową jezdnię i chodniki.
Most ten, podobnie jak Most Świętokrzyski spełnia bardziej rolę lokalną niż tranzytową. Wynika to m.in. z braku rozbudowanych węzłów drogowych po obu stronach Wisły. W latach 2005-2007 przeprowadzono gruntowną przebudowę Ronda Starzyńskiego (z budową estakad) - była to jedna z inwestycji mających usprawnić płynność ruchu na obwodnicy śródmiejskiej.
W latach 1997-1998 most przeszedł remont, został pomalowany na zielono, a dolny poziom został oświetlony kolorowymi świetlówkami (co daje bardzo atrakcyjny efekt w nocy). Powszechnie uważa się[potrzebne źródło], że z tego warszawskiego mostu jest najładniejszy widok, szczególnie na Stare i Nowe Miasto.
Wybrzeże Gdańskie to obecnie jedna z głównych arterii komunikacyjnych Warszawy, biegnąca z południa na północ. Powstała w starym korycie Wisły po odsunięciu się rzeki na wschód. Tereny w okolicach obecnej ulicy Bugaj były miejscem, gdzie toczyło się intensywnie życie gospodarcze miasta. Jeszcze w XIX wieku istniały tutaj spichlerze oraz baseny portowe umożliwiające przeładunek zboża, drewna oraz materiałów budowlanych (głównie piasku). W 1865 r., na Podzamczu ulokowano wojsko carskie, które miało dbać o "porządek" w mieście po powstaniu styczniowym. Wtedy wybudowano baraki dla kozaków, a Arkady Kubickiego przekształcono w pomieszczenia stajenne. Po uzyskaniu niepodległości przez Polskę, w 1918 r., w miejscu siedziby kozaków wybudowano koszary Oddziału Zamkowego Prezydenta RP, podlegające Kancelarii Wojskowej Prezydenta RP. Do 1918 roku, odcinek drogi przy moście Kierbedzia nazywano ulicą Nadbrzeżną a przy moście kolejowym, nieopodal cytadeli, Brzegową. W 1919 roku oba odcinki połączono w jedną ulicę, którą nazwano Wybrzeże Gdańskie. W 1920 roku umocniono brzegi rzeki, tak by można było bezpiecznie cumować statki wycieczkowe i barki towarowe. Około 1928 roku, nad samym brzegiem Wisły, wybudowano linię kolejową, która zaopatrywała w węgiel elektrownię Powiśle (linia ta istniała jeszcze w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku). W latach 1935 - 1939 ówczesny Prezydent Warszawy, Stefan Stażyński, zlecił wykonanie umocnionego bulwaru na odcinku od mostu Kierbedzia do mostu kolejowego. Do rozpoczęcia drugiej wojny światowej wykonano kilkusetmetrowy odcinek bulwaru, do którego cumowały statki wycieczkowe pływające do Młocin. Część murów oporowych nabrzeża została wykonana z kamienia, pozyskanego z rozebranego w 1926 roku Soboru św. Aleksandra Newskiego (stał na środku Placu Piłsudskiego). Tablica pamiątkowa, mówiąca o rozpoczęciu prac porządkujących koryto Wisły na tym odcinku przetrwała czas wojny i można ją zobaczyć przy schodach nieopodal obecnego mostu Śląsko - Dąbrowskiego. Po drugiej wojnie światowej, w miejscu dawnej ulicy powstała szeroka, dwujezdniowa droga umożliwiająca szybką komunikację pomiędzy centrum Warszawy a trasą wylotową w kierunku Gdańska.
Źródło: