Pierwsza wzmianka o budynku pojawia się w księgach adresowych z 1880 roku. Jako właściciela wymieniono Kanalfiskus. Dom został wybudowany z czerwonej licowanej cegły, pokryty dachówką, otoczony ogrodem. Schowany był za wysokim ceglanym murem ze stalową bramą wejściową od ul. Grottgera. Stylistyką nawiązywał do podmiejskiej architektury willowej z końca XIX wieku. Zdobiły go ceglane motywy, drewniane detale umieszczone były na styku połaci dachowych. Na ulicy znajdował się bruk i oryginalne płyty granitowe, z których ułożony był chodnik. Budynek dzierżawili dozorcy śluzy, którzy zajmowali się utrzymaniem kanału na wyznaczonych odcinkach i pobieraniem opłat za śluzowanie.
Zgodę na wyburzenie budynku przez firmę Nordic Developmnet, wydał Sławomir Marcysiak – Miejski Konserwator Zabytków w Bydgoszczy.

Na podstawie artykułu pt. "Cztery cegły z Grottgera 4" z Gazety Wyborczej z dn. 7.07.2013