Polska

Beuchelt & Co. (pełna nazwa: Fabrik für Brückenbau und Eisenkonstruktionen Beuchelt; Fabryka Mostów i Konstrukcji Stalowych Beuchelt) - przedsiębiorstwo założone w 1876 roku w Zielonej Górze przez Georga Beuchelta i Alberta Ribbecka, produkujące mostowe elementy stalowe oraz tabor kolejowy.

Fabryka wznosiła także dworce i hale dworcowe. Między 1876 a 1926 fabryka wyprodukowała 497 mostów zainstalowanych w różnych rejonach ówczesnych Niemiec, m.in. Kaiser Brücke (Most Cesarski, obecnie Most Grunwaldzki) we Wrocławiu. Od 1903 r. uczestniczyła także w budowie linii kolejowej Damaszek – Bagdad (kolej bagdadzka). Należała do czołówki niemieckich producentów taboru kolejowego przed II wojną światową. Po wojnie fabrykę przekształcono w Zaodrzańskie Zakłady Przemysłu Metalowego Zastal.

/>




Zastal Spółka Akcyjna z siedzibą w Zielonej Górze została utworzona 15 listopada 1990 roku. W 1992 roku Spółka przejęła majątek i stała się spadkobiercą tradycji przedsiębiorstwa państwowego „Zaodrzańskie Zakłady Przemysłu Metalowego Zastal” istniejącego na polskim rynku od 1945 roku. Przedsiębiorstwo to specjalizowało się w produkcji taboru kolejowego (w szczególności wagonów towarowych i lokomotyw małej mocy) oraz konstrukcji stalowych.



Zakład Konstrukcji Stalowych prowadzi działalność w strukturze spółki Zastal SA na terenie Parku Przemysłowego ZASTAL zlokalizowanego w Zielonej Górze przy ulicy Sulechowskiej 4a, w hali o łącznej powierzchni ponad 6 tys. m kw. wyposażonej w suwnice o udźwigu od 3 do 12,5 tony.

Obecnie /2013 r./ tereny i zabudowania podlegają pod "Tabor szynowy " Opole S.A.

Dodał: Julo, 2026-07-17 19:58:28

więcej

Rozbiórka budynku od dnia 15 maja 2026

Dodał: elot360, 2026-07-17 19:24:12

Folwark przy dworze Kapitanowo, obiekty ujęte w ewidencji zabytków :

- oficyna I mieszkalno - gospodarcza

- oficyna II mieszkalno - gospodarcza

- stajnia

- dwie stodoły

- spichlerz

- budynek gospodarczy 

Dodał: ZPKSoft, 2026-07-17 17:26:15

Rzymsko-katolicki kościół św. Marii Magdaleny w Ścinawce Średniej został wzniesiony w XIV w., prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej drewnianej świątyni z XIII w. Pierwsze pisemne wzmianki o tej gotyckiej budowli pochodzą z 1368 r., wg historyków niemieckich jest to jedna z najstarszych parafii na ziemi kłodzkiej, ma o tym świadczyć płaskorzeźba zwana wimpergą przedstawiająca głowę św. Jana Chrzciciela na misie, znajdująca się obecnie w gotyckiej bramie od strony południowej.

Pierwotnie była to budowla jednonawowa z wydzielonym prezbiterium, pod koniec XVII w. wybudowano obok renesansowo-barokową plebanię. Na początku XVIII w. kościół został całkowicie przebudowany, wyburzono nawę, pozostawiając tylko gotyckie prezbiterium. Ze skromnej gotyckiej świątyni kościół przekształcił się w bardziej okazałą świątynię barokową. Ale największym przedsięwzięciem była budowa 2 kaplic i ozdobienie ich polichromią przez śląskiego malarza barokowego, Jana Franciszka Hoffmanna. Pojawiły się na nich motywy charakterystyczne dla epoki konfliktu dwóch religii - katolickiej i protestanckiej - w walce o rząd dusz na ziemi kłodzkiej. Jedna kaplica poświęcona jest Niepokalanemu Poczęciu NMP (Immaculata), druga Franciszkowi Ksaweremu, współzałożycielowi zakonu jezuitów i misjonarzowi świata.

Obok gotyku (prezbiterium) i baroku (nawa i kaplice) w świątyni znajdują się elementy stylu rokoko: ambona, chrzcielnica i prospekt organowy. W tym samym czasie dobudowano również ośmioboczną sygnaturkę z cebulastym hełmem, w którym zawieszono spiżowy dzwon. Od strony północnej znajduje się budynek bramny z bramą i dawną kostnicą - obecnie Kaplica Grobu Pańskiego. Na placu przykościelnym, dawnym cmentarzu pozostało kilka zachowanych poniemieckich nagrobków.

Dodał: † Festung, 2026-07-17 17:15:40

więcej

Działka stanowiła pierwotnie część Łąk Tatary w 1895 roku wydzielonych z majątku Tatary przez Władysława Grafa i sprzedanych na działki o własnej numeracji hipotecznej. Numerem hipotecznym Łąki Tatary 3 objęte były obecne nieruchomości Zamojska 18–24 i Przemysłowa 3. Łąki Tatary 3 (za wyjątkiem obecnej Zamojskiej 18 i Zamojskiej 22–24 należących do Moszka Grunberga) od 1902 roku należały do Ludwika Blimke i Henryka Bergera. W latach 1902–1908 istniała tu fabryka metalurgiczna (południowe skrzydło oraz południowa połowa frontowego skrzydła obecnego czworoboku). 18 listopada 1908 roku, na publicznej licytacji, działka (obecna Zamojska 29 [dawna 47] i Przemysłowa 3) została sprzedana Karolowi Rotkielowi.

W 1912 roku Rotkiel sprzedał fabrykę Chaimowi Lejbie Freitagowi (także: Frejtag, Frajtajg), który przekształcił ją w fabrykę worków. W 1914 roku fabryka spłonęła. Po pożarze fabrykę rozbudowano w charakterze fabryki cykorii. W tym celu wzdłuż północnej granicy nieruchomości (na terenie odpowiadającym dzisiejszemu usytuowaniu budynku przy Przemysłowej 3) zbudowano parownię. W 1931 roku część dawnej fabryki zaadaptowano na mieszkania. Dalsza historia działki Przemysłowa 3 pokrywa się z historią obecnej Zamojskiej 20.

teatrnn.pl

Dodał: Desperado, 2026-07-17 15:55:49

więcej

Dom Zgromadzenia sióstr Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej ul. Ozimska 1a (dawny budynek szkolny) położony między rzeką a nieistniejącym już budynkiem celnym. W roku 1932 do nowo założonego klasztoru w budynku dawnej szkoły wprowadziły się trzy siostry zakonne - Służebniczki NMP z Poręby k/ Góry Św. Anny. Zajmowały się pomocą w kościele, opieką nad chorymi oraz prowadzeniem "Spielschuli", czyli przedszkola. Od końca lat 80-tych w odremontowanym budynku działa znów wiejska ochronka, prowadzona przez siostry.

Dodał: Clipo66, 2026-07-17 15:34:34

więcej

 Zespół 3 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami indywidualnymi w parterze.

Dodał: Nemezis, 2026-07-17 15:33:23

Budynek mieszkalny Revita 21 jest w trakcie budowy, która zlokalizowana jest u zbiegu ulic Przemysłowej i Kąpielowej. Początek budowy rozpoczął się w trzecim kwartale 2023, a zakończy się prawdopodobnie w marcu 2025 roku. Budynek w/g projektu będzie posiadał 4 kondygnacje naziemne, 21 lokali mieszkalnych i jedną kondygnację podziemną.

Źródło; Eliza S.

Dodał: Nemezis, 2026-07-17 14:51:10

Zespół dawnej fabryki słodu stanowił część sławnego browaru Karola Rudolfa Vettera. Główne urządzenia znajdowały się w przebudowanym na ten cel, klasztorze poreformackim przy ulicy Bernardyńskiej. Wznoszenie obiektu przy ulicy Misjonarskiej rozpoczęto około 1846 roku. Znaczącej rozbudowy zakładu dokonano w 1899 roku, poprzez nadbudowę piętra nad składem słodu oraz budowę suszarni o zewnętrznej formie wieży, na planie kwadratu, zwieńczonej wysokim, cylindrycznym kominem. Zachował się projekt tej inwestycji, uwzględniający również część technologiczną.

Widok wytwórni słodu, jeszcze w okresie prosperity, przedstawia stara pocztówka z 1906 roku. Niebawem jednak, w drugiej dekadzie XX wieku, obiekt przestał spełniać dawną rolę i został zaadaptowany przez Mieczysława Górskiego na wytwórnię papierosów. Zachowała się z tego czasu dokumentacja pomiarowa głównego budynku. Kres tej fabryce przyniósł kryzys lat 20. Od tego czasu obiekt utracił charakter wielkiego zakładu produkcyjnego. Obecnie jest opuszczony, nieużytkowany. W 1992 roku miasto (jako właściciel ) podjęło wysiłki w kierunku jego sprzedaży.

teatrnn.pl

Dodał: Desperado, 2026-07-17 13:00:37

więcej