Polska

„Wiąz Łokietka” był wiązem górskim (zwanym brzostem). Dziś można oglądać tylko odziomkową część pnia wiązu, zabezpieczoną blaszanymi daszkami. Był on najgrubszym przedstawicielem tego gatunku w Polsce (665 cm obwodu). Miał 33 m wysokości.

Dodał: bonczek_hydroforgroup, 2026-05-17 17:13:46

Prace przy betonowaniu tunelu rozpoczęto w czerwcu 1948 i zakończono w listopadzie tego samego roku. Budowę tunelu ukończono 7 grudnia 1948, 55 dni przed terminem. 11 grudnia 1948 w tunelu odbył się wiec z okazji zjednoczenia polskiego ruchu robotniczego i powstania PZPR. Podjęto wtedy jednogłośną decyzję o ukończeniu budowy Trasy 22 Lipca. 

Tunel był wzorowany na tunelu Saint-Cloud i stanowił nawiązanie do projektu zaproponowanego przez Jana Chmielewskiego. Jego wykonawcą było Państwowe Przedsiębiorstwo Budowlane „Beton-Stal”, odpowiedzialne za budowę zachodniego odcinka Trasy W-Z.

Tunel można było wykonać albo podkopem pod budynkami albo otwartym wykopem. Pierwszy sposób wymagał zastosowania konstrukcji podtrzymujących budynki, co byłoby kosztowniejsze i przesunęłoby termin zakończenia robót; podjęto wobec tego decyzję o zastosowaniu otwartego wykopu, a wyburzone kamienice ściśle odtworzono. Niestety za wyjatkiem  pałacu Teppera, gdyż jego pozostawienie wiązałoby się z koniecznością wydłużenia tunelu o kilkanaście metrów. 

Dodał: 4elza, 2026-05-17 15:46:59

więcej

Latarnia morska Niechorze – latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona we wsi Niechorze (gmina Rewal, powiat gryficki, województwo zachodniopomorskie), na wysokim klifowym brzegu.

Latarnia znajduje się pomiędzy latarnią morską Kikut (około 30 km na zachód), a latarnią morską Kołobrzeg (około 34 km na wschód).

Decyzja o budowie latarni morskiej w Niechorzu zapadła w 1860 roku. Latarnia została uruchomiona w grudniu 1866 roku. Wieża latarni została wybudowana z licowej cegły. W dolnej części ma przekrój czworokąta, natomiast w górnej, powyżej przybudówek – ośmiokąta. Wierzchołek wieży wieńczy taras widokowy z balustradą. Na szczycie została umieszczona laterna, w której jako źródło światła wykorzystano aparat Fresnela I klasy.

Podczas działań wojennych w 1945 roku, pocisk artyleryjski zniszczył laternę, w której znajdowała się lampa i aparatura umożliwiająca świecenie latarni. Niemcy podczas wycofywania się założyli w budynku 8 min, które zostały znalezione przez latarników po wyzwoleniu latarni i na szczęście nie zdążyły wybuchnąć. Latarnia została odbudowana według dawnej dokumentacji, a jej ponowne uruchomienie nastąpiło 18 grudnia 1948 roku.

W 1999 roku wykonano kapitalny remont latarni.

Wiosną 2008 roku wykonano remont tarasu widokowego i laterny. Remont objął wymianę podłoża i balustrad tarasu oraz wymianę siatki zabezpieczającej i szyb laterny.



Dane techniczne:

* Położenie: 54°05'47" N 15°03'57" E

* Wysokość wieży: 45,00 m

* Wysokość światła: 62,80 m n.p.m.

* Zasięg światła: 20 Mm (37,04 km)

* Charakterystyka światła: Błyskowe

o Okres: 10,00 s

o Światło: 0,45 s

o Przerwa: 9,55 s

Dodał: pawulon, 2026-05-17 15:03:04

więcej

Moszczenica Pomorska – przystanek kolejowy w Moszczenicy, w województwie pomorskim, w Polsce. Stacja znajduje się przy strategicznie ważnej do 1945 roku magistrali kolejowej Berlin-Królewiec (tzw. Ostbahn).

Dodał: legion, 2026-05-17 13:43:09

Kluczowe etapy i ramy czasowe powstawania tej świątyni:

1997–1998 rok: Władze miasta przekazały grunt pod budowę świątyni, a 29 listopada 1998 roku oficjalnie erygowano rzymskokatolicką parafię . św. Melchiora Grodzieckiego. W pierwszym etapie nabożeństwa odprawiano w tymczasowym baraku i kaplicy.

Od 2005 roku: Oficjalnie rozpoczęły się przygotowania oraz pierwsze prace nad właściwą budową murowanego kościoła.

Lata późniejsze: Budynek sakralny powstawał etapami przez kolejną dekadę. Choć główne prace konstrukcyjne i zamykanie bryły budynku (w tym montaż stolarki okiennej) realizowano m.in. w okolicach 2017 roku, to wciąż kontynuowane były prace wykończeniowe oraz aranżacja otoczenia placu parafialnego. 

Dodał: vetinari, 2026-05-17 12:12:59

więcej

Dodał: Dana , 2026-05-17 11:54:21

Młyn zbudowany w 1910 roku przez koloniste niemieckiego o nazwisku Netz. Po wojnie w posiadaniu miejscowego młynarza. w Latach 70 młyn upaństwowiono. W roku 1981 przejęty przez syna młynarza

Dodał: Przemo375, 2026-05-17 11:43:23

Najstarszy istniejący nagrobek - nagrobek z szarego piaskowca - ks. Aleksy Łasiewicki z 1857 roku

Dodał: Przemo375, 2026-05-17 11:26:19

Pomiędzy ulicami Chrobrego, Struga, Kelles-Krauza i Malczewskiego, gdzie obecnie znajduje się Centrum Słoneczne, od początku XIX w. były koszary. Jeszcze do tej pory stoją niektóre budynki pokoszarowe (m.in. TPD, Ośrodek Interwencji Kryzysowej, mieszkania socjalne), inne rozebrano w ostatnich latach. Koszary powstały w 1818 r. na rozkaz naczelnego wodza wojsk polskich Wielkiego Księcia Konstantego Pawłowicza Romanowa - brata Aleksandra I. Stacjonował tu pułk piechoty i kompania artylerii pieszej, były też szopy dla armat i stajnie dla koni. Po odzyskaniu niepodległości koszary przejęło odrodzone wojsko polskie, od 1922 roku stacjonował tu 72. radomski pułk piechoty.

Koszary wojskowe rozpoczęto budować w 1817 roku dla potrzeb żołnierzy 2. Kompanii Lekkiej 1. Brygady Artylerii Pieszej Cesarskiej i Królewskiej Armii Austro-Węgier. Swoją funkcję przestały pełnić w 1955 roku, kiedy to opuścili je żołnierze 2. Pułku Artylerii Lekkiej Wojska Polskiego. Na przestrzeni 138 lat stacjonowali tam Austriacy, Rosjanie Niemcy i oczywiście polscy powstańcy listopadowi, legioniści Piłsudskiego. Najdłużej, bo 59 lat (od 1856 do 1915 roku) stacjonowali w nich rosyjscy żołnierze z 26. Mohylewskiego Pułku Piechoty. Najbardziej kojarzą się nam z 72 pułkiem piechoty, który stacjonował tu w latach 1922-1939.

Ze strony Radom.Retrospekcja

Dodał: Rafał C., 2026-05-17 10:46:12

więcej