Jest gorąco, więc będzie o miejscu, które kilkadziesiąt lat temu chłodziło mieszkańców w upalne dni. Ogromny 125-metrowy basen, piaszczysta plaża, wieża do skoków, boiska sportowe – tak wyglądało kąpielisko w Parku Chrobrego.
Miejskie kąpielisko otwarto w 1923 roku. Był to obiekt imponujący nawet z dzisiejszej perspektywy. Basen miał aż 125 metrów długości i 56 metrów szerokości. Jego rozmiary sprawiały, że przypominał bardziej niewielkie jezioro niż współczesny basen miejski. Wokół niego rozciągały się ogromne tereny rekreacyjne. Same trawniki przeznaczone do wypoczynku i opalania zajmowały około 40 tysięcy metrów kwadratowych. W słoneczne dni mieszkańcy mogli rozłożyć koce niemal wszędzie, korzystając z przestrzeni otoczonej drzewami i parkową zielenią.
Co ciekawe kąpielisko funkcjonowało według zasad, które dziś mogą wydawać się zaskakujące. W poniedziałki i czwartki mogły niego korzystać wyłącznie kobiety. Pozostałe dni przeznaczono dla mężczyzn. Istniały nawet specjalne godziny zarezerwowane dla pracownic magistratu. W okresie międzywojennym podobne rozwiązania były jednak czymś powszechnym i wynikały z obowiązujących norm obyczajowych.
Jako że park graniczył z Kłodnicą, w jego pobliżu znajdowały się kanały wykorzystywane do rekreacji wodnej. Mieszkańcy wypożyczali kajaki, łodzie i rowerki wodne. W 1938 roku kompleks wzbogacono o dodatkowy akwen przeznaczony dla kajaków i żaglówek. Powstał specjalny zalew, który zimą mógł służyć jako lodowisko.
Kąpielisko przetrwało II wojnę światową i jeszcze przez wiele lat po jej zakończeniu służyło mieszkańcom. Basen został oczyszczony, napełniony świeżą wodą z miejskich wodociągów, a na jego terenie działały boiska sportowe, plaża, wieża do skoków oraz bufet. Dzięki nagłośnieniu, teren kąpieliska wypełniała muzyka.
Jednak utrzymanie tak dużego odkrytego obiektu stawało się coraz bardziej kosztowne. Stopniowo wygaszano jego działalność. Ostatecznie basen został zasypany, a znajdujący się obok staw przeznaczony dla łódek i kajaków również zniknął z krajobrazu parku.
