Pierwotnie w miejscu obecnego budynku przy rynku pod numerem 21 znajdowały się dwa odrębne budynki. Budynki te przetrwały wielki pożar miasta, który strawił je w większości w roku 1748. Poczta zawitała tu w roku 1799, gdy właścicielem jednej z kamienic stał się Sebastian Rudziński, dyrektor poczty. W tamtych czasach poczta zajmowała się przesyłaniem listów i paczek, oraz przewozem osób. W pierwszej połowie XIX w. obie kamienice odkupił poczmistrz Carl Gottfried Stiller. Jedną zakupił w 1833 r. za 1600 talarów, a drugą w 1842 r. za 1750 talarów. W roku 1842 uzyskał on zgodę magistratu na dobudowę drugiego piętra i połączenie obu budynków. Projekt został zatwierdzony przez Juliusa Augustinii.Koszt całej przebudowy zamknął się sumą 4212 talarów. W roku 1850 przy okazji spisu do podatku w oświadczeniu podano, że na parterze znajdują się pomieszczenia wynajęte na czas nieoznaczony przez Generalną Dyrekcję Poczty w Opolu z przeznaczeniem na ekspedycję i pokoje dla podróżnych, na pierwszym piętrze mieściło się siedem pokoi i kuchnia, a na drugim piętrze - kuchnia i sześć pokoi. Na podwórzu została wybudowana stajnia na 12 koni, remiza na wozy i pomieszczenia na składowanie paszy.
W roku 1860 dyrekcja poczty w Opolu poprosiła pszczyński magistrat o wskazanie nowej lokalizacji dla poczty, ze względu na zbyt wygórowane żądania co do czynszu. W roku 1874 kamienicę zakupił kupiec Carl Gierich. Po jego śmierci w roku 1895 kamienicę zakupił książę pszczyński Jan Henryk XI Hochberg. W roku 1911 parterowe pomieszczenia zaadaptowano na mleczarnię, którą dzierżawił jeden z mieszkańców kamienicy, Paweł Woyte. Na kilka dni przed wybuchem wojny kamienica została zakupiona w dniu 24 sierpnia 1939 r. przez małżeństwo Józefa i Elżbietę Czembor.