Rezydencja w Choruli powstała w 1684 r., zapewne ufundowana przez Larischów. W XIX w. budynek został rozbudowany. W znacznym stopniu zniszczony w czasie działań wojennych w 1945 roku. W latach sześćdziesiątych XX w. zachowane były jego ruiny. Pałac murowany z kamienia i cegły, potynkowany, wzniesiony na rzucie prostokąta, podpiwniczony, dwukondygnacjowy. Z półkolistą basztą w narożniku pn.-wsch. i kwadratową wieżyczką w narożniku pd.-wsch. W latach sześćdziesiątych zachowane były ściany budynku, częściowo do wysokości pierwszego piętra, częściowo aż po gzyms koronujący oraz sklepienia kolebkowe i krzyżowe nad częścią pomieszczeń. W czasach późniejszych ruiny zburzono i obecnie nie ma po nich śladu. Do naszych czasów przetrwały: kamienny mur otaczający rezydencję, budynki gospodarcze dawnego folwarku i zaniedbany park krajobrazowy.