Cementownia Bolko, uruchomiona w 1901 roku działała do 1979. Zlokalizowana została w Nowej Wsi Królewskiej, pomiędzy cementowniami Pringsheim (na północy) i Groszowice (na południu). Z początku produkowała 1400 ton cementu rocznie. Zakład stanowił własność firmy Gogolin - Gorazdser Kalk und Zement Werke AG. W trakcie II wojny światowej w cementownia została przekształcona na zakłady zbrojeniowe, a w pobliskim kamieniołomie pracowali jeńcy wojenni. Ponowne uruchomienie cementowni miało miejsce w 1947 roku. Cement portlandzki produkowany w zakładzie był znakomitej jakości i został wykorzystany przy powojennej odbudowie Zamku Królewskiego w Warszawie. W 1961 roku cementownie Bolko i Groszowice zostały połączone w jeden zakład. Pozostałości cementowni położone są w pobliżu kamionki "Bolko", będącej niegdyś kopalnią marglu. Wyrobisko to została zalana przez Odrę w trakcie "powodzi stulecia" w 1997 roku i dziś stanowi popularne opolskie kąpielisko. W okresie pomiędzy zalaniem, a zamknięciem cementowni w 1979 kopalnia Bolko dostarczała surowiec do Groszowic. Najbardziej charakterystyczne obiekty cementowni stanowi wieża ciśnień z 1910 roku oraz dość masywny komin, który ze względu na swój częściowy przechył został skrócony. Wokół zabudowań cementowni wybudowane zostało nowe osiedle mieszkaniowe, a część jej zabytkowych obiektów została zrewitalizowana.