Od początku XX wieku kamienica mieściła reprezentacyjne poznańskie hotele (Hotel Reichshof, Continental i Wielkopolska)

Po remoncie i odnowieniu budynku, od 2008 r. mieści się tu hotel sieci NH Hoteles.Cztero gwiazdkowy obiekt ma 93 pokoje, 3 sale restauracyjne, obiekty fitness oraz 4 sale konferencyjne. Jest to pierwszy hotel w Poznaniu, w którym obowiązuje całkowity zakaz palenia.



Secesyjny hotel, zlokalizowany w Poznaniu przy ul. Święty Marcin 67, w centrum miasta (Osiedle Stare Miasto). Obecnie należy do sieci NH Hotel Group.



Siedmiokondygnacyjny obiekt zbudowano w 1910, na terenie wyburzonego Domu Niemieckiego (Deutsches Haus), jako jeden z najokazalszych hoteli w mieście. Inwestorami byli – Georg Wagner (wydawca dziennika Posener Neueste Nachrichten) oraz Gustav Haase, kupiec (właściciele sąsiedniej dużej kamienicy). Właścicielem działki był natomiast Robert Schleyer. Projektantem budynku był Hans Uhl, a wykonawcą wnętrz Martin Samter. Obiekt posiadał windę, okazałą Białą Salę, ogródek, piwiarnię i sto pokoi gościnnych.



Po 1918 hotel przeszedł w ręce hrabiego Stanisława Turno z Objezierza i zmienił nazwę na Continental. Po II wojnie światowej nie był zniszczony i został upaństwowiony, znów zmieniając nazwę – tym razem na Wielkopolska. Po przejęciu przez hiszpańską sieć NH Hotel Group (początek XXI wieku), przywrócono przedwojenny układ wnętrza na parterze. Był to pierwszy w Polsce hotel tej sieci. Renowację zaprojektowała Grupa Projektowa Assmann Polska we współpracy z hiszpańskim architektem – Alberto Iglesiasem Alvarezem.



Forma budynku wpisuje się w kontekst okazałych kamienic stojących przy Świętym Marcinie. Charakteryzuje się spokojnym, niemal klasycznym, detalem, w tym boniowaniem dolnej części. Interesujące są wykusze i nietypowe, ażurowe lampiony.

Powstała w postaci obecnej po zburzeniu Bramy Berlińskiej i otrzymała w roku 1908 nazwę "Przy Bramie Berlińskiej" (Am Berliner Tor). Dawniej liczyła się częściowo do ulicy "Przed Bramą Berlińską". Od 15.11.1919r. zwie się "ul.Wjazdową". Tak nazwana, ponieważ stanowi ze strony dworca kolejowego trakt wjazdowy. (Osada przy kościele Św.Marcina powstała rychlej niż miasto autonomiczne (była już około roku 1240), stanowiła własną jednostkę organizacyjną i była własnością Proboszcza Św.Marcińskiego. Wcielona do miasta w 1797. Część ulicy zawsze należała do miasta. Droga idącą od starej bramy Wrocławskiej przy kościele prowadziła do Frankfurtu nad Odrą. Ulica ta w nazwie swej zachowała miano dawnej osady. Nazwa polska aprobowana urzędowo 16.06.1919r.

Opis Z.Zaleskiego