Dwór, wzniesiony w drugiej połowie XVIII wieku dla rodziny Uphagenów, wybudowano w obrębie podmiejskiej osady Święta Studzienka (niem. Heilgenbrunn), istniejącej od połowy XV wieku. Budynek powstał w zespole dworsko-ogrodowym, obejmującym także stajnię, budynek gospodarczy, tarasowe, geometryczne założenie ogrodowe i aleję lipową.

Jako jeden z najstarszych obiektów Wrzeszcza, dwór wyróżnia się barokową architekturą, charakteryzującą się symetryczną kompozycją elewacji, trójczłonowym podziałem bryły z mansardami nad skrzydłami bocznymi i snycerską dekoracją lukarn. Barokowe cechy stylistyczne mają także polichromie odłonięte na drewnianych sufitach.

Na ganek wejściowy, usytuowany w elewacji frontowej, prowadzą schody z dekoracyjnie kutą balustradą. Ściany ganku pokryto boniowaniem - ten element dekoracyjny zastosowano także w obrębie korpusu centralnego. Kompozycję elewacji ogrodowej urozmaicono niesymetrycznie usytuowanym tarasem, wspartym na sześciu toskańskich kolumnach.

Na początku XX wieku w południowo-wschodniej części ogrodu wzniesiono drewnianą stajnię. Jej oryginalna bryła i kompozycja elementów zdobniczych nawiązywały do architektury antycznych świątyń. W 1945 częściowo wypalony budynek został przejęty przez Skarb Państwa. Pod koniec XX wieku cały zespół, objęty już wpisem do rejestru zabytków, trafił w prywatne ręce.

Źródło: Przewodnik architektoniczny po Wrzeszczu, wyd. Fundacja Palma 2021