Pałac klasycystyczno-eklektyczny, nawiązujący do architektury pawilonów ogrodowych wznoszonych w XVIII w. na terenie Saksonii i Brandenburgii, założony na planie podłużnego, wąskiego prostokąta, dziewiętnastoosiowy, parterowy, z użytkowym poddaszem przykrytym dachem mansardowym z lukarnami o wolutowych spływach i wystawkami okiennymi. Elewacje dłuższe z trzema wejściami i szesnastoma oknami. Na osi budynku owalna sala nakryta cebulastym hełmem kopułowym. W ryzalitach umieszczono wejścia do budynku, w elewacji frontowej poprzedzone tarasem z rzeźbami, zaś w elewacji tylnej kolumnowym portykiem, z niszami bocznymi, zwieńczonym dekoracyjną balustradą. W niszach również ustawiono rzeźby. Wejścia boczne ozdobione pseudoryzalitami zaznaczonymi boniowaniem w tynku, poprzedzone schodami. Detal architektoniczny budynku to gzyms cokołowy i koronujący oraz boniowanie na odcinkach ryzalitów.

Źródło: