Stara osada górnicza związana z bogatymi złożami piasku złotonośnego. Pierwsze przywileje uzyskuje od księcia Henryka I Brodatego już w roku 1211. Nieco później, ale przed rokiem 1232 następuje lokacja Złotoryji na prawie miejskim. Pierwsze fortyfikacja miejskie - to wały ziemne i palisady otaczające miasto w XIII wieku. Mury obronne z pisakowca, bazaltu i cegły wzniesiono w 1. połowie wieku XIV. W roku 1357 prace fortyfikacyjne były już zakończone.
Początkowo były tu dwie bramy : Dolna i Górna - Kowalska. Nieco później przebito furty Wilczą - Wilkowską i Solną, przekształcone następnie w wieku XVII w dodatkowe bramy. Z początkiem wieku XV wzniesiono zewnętrzny pierścień muru. Wzmocniono również bramy i baszty. Z tego okresu pochodziły półokrągłe baszty wewnętrznego pierścienia. W wieku XVI na wieżach bramnych nadbudowano attyki, a w murach wykonano dodatkowe strzelnice.
Niszczejące od XVI wieku mury rozebrano w roku 1863. Założenia bramne, oprócz bardzo interesujacej wieży Bramy Kowalskiej - zawaliły się w latach 1822-1823.
Pozostałości murów były konserwowane w latach 1957-1964, a w roku 2006 przeprowadzono kompleksowy remont. Objął on część XIV wiecznych murów w obrębie ulic: Miłej, Sienkiewicza, Staszica, Górnej. Najważniejsze prace obejmowały: odtworzenie brakujących fragmentów murów, odbudowy korony, spoinowanie, oczyszczanie murów oraz inne prace zabezpieczające. Koszty remontu sfinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Najokazalsze fragmenty zachowanych murów ciągną się od ul. Staszica do ul. Sikorskiego, elementy mają do 2,4 m grubości a ich łączna długość sięga 725 m. Należy tu wymienić : - przy ul. Staszica za kościołem Św. Jadwigi - fragmenty murów, półcylindryczna baszta łupinowa (wewnętrzny pierścień murów), w dolnej części zewnętrznego pierścienia obwarowań umieszczono w XIX w. trzy strzelnice kluczowe z datą 1541. - przy ul. Górnej - fragment murów miejskich z częściowo zachowanymi otworami strzelniczymi i basztami. - przy ul. Konopnickiej za kortami tenisowymi - w murze obronnym ograniczającym ogród, znajdowała się do ubiegłego stulecia okazała baszta, która przynajmniej w XVIII w. pełniła funkcje więzienia (tzw. Katownia). Z ogrodu widoczne w murze dwa portale - gotycki i renesansowy. - przy ul. Górnej dochodzącej do placu Matejki, istnieją niewielkie fragmenty murów miejskich z częściowo zachowanymi otworami strzelniczymi i basztami.
Na planie miast z lat 60-tych XX wieku zaznaczono przebieg murów obronnych wraz z bramami - Dolną (1), Górną (2), Solną (3) i Wilczą (4).
Źródła : 1. " Mury obronne miast Dolnego Śląska"- wyd. Zarząd Okręgu PTTK - Komisja Opieki nad Zabytkami, Wrocław 1966, opracowanie i plan - M. Przyłęcki.
