|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6
1940 , Bagatela 15.Skomentuj zdjęcie |
18 pobrań 1899 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Desperado Obiekty widoczne na zdjęciu Bagatela 15 - Klonowa 22 więcej zdjęć (28) Architekci: Henryk Stifelman, Stanisław Weiss Zbudowano: 1913 Dawniej: Kamienica Jana Łaskiego Zabytek: 1591 z 05-06-1995 Kamienicę dla Jana Łaskiego zaprojektowała znana spółka architektów Henryk Stifelman i Stanisław Weiss. Budynek wzniesiony w roku 1913 zdobią oszczędne, zgodne z ówczesnym rodzącym się nurtem modernizmu, dekoracje: wykusze, narożne wieżyczki, balkony, płaskorzeźby oraz wyobrażenia rogów obfitości. Na parterze mieściły się sklepy i lokale a na wyższych kondygnacjach mieszkania wyłożone ozdobnymi parkietami na podłogach i sztukateriami na sufitach. Na ostatnim piętrze mieściła się kawiarnia Niespodzianka, a w wieżyczkach-gloriettach małe tarasy widokowe: z jednej strony rozciągał się z nich widok na dachy Warszawy, a z drugiej na niezabudowane jeszcze pola Mokotowa aż po Konstancin. Kamienica nie ucierpiała w czasie wojny, w ostatnich latach została odrestaurowana. (na podstawie www.klimatwarszawy.pl - tam też krótkie wspomnienia z czasów IIWŚ dotyczące tej kamienicy) ul. Bagatela więcej zdjęć (110) Ulica Bagatela powstała na przełomie XVIII/XIX wieku jako droga od traktu mokotowskiego do wąwozu przy Belwederze. W latach 1884-90 zachodnia część ulicy została przekształcona w ogród zoologiczny, później park, rozparcelowany po roku 1901. Po roku 1910 przy ulicy w rejonie Pl. Unii Lubelskiej pobudowano zachowane do dziś wysokie, wielkomiejskie kamienice. Za najciekawszą z nich uznać należy wystawioną w roku 1912 pod numerem 14, dla Adama Bromke, według projektu budowniczego A. Daniszewskiego. Kamienica ta otrzymała trzy elewacje: od Bagateli, Placu Unii Lubelskiej i Alei Jana Christiana Szucha. Jej elewację ozdobiły detale utrzymane w duchu neobaroku, dodatkowo fasadę urozmaicił środkowy wykusz z balkonami po bokach, zwieńczony szczytem, oraz dwa narożne wykusze przechodzące w wieżyczki nakryte cebulastymi hełmami. W lach okupacji spłonęła willa malarza Marcelego Bacciarellego, której wypalone mury rozebrano około roku 1950. Wikipedia |