starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Desperado
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 9 miesięcy 29 dni
Dodane: 29 stycznia 2017, godz. 15:03:24
Rozmiar: 1450px x 864px
18 pobrań
1899 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Desperado
Obiekty widoczne na zdjęciu
Bagatela 15 - Klonowa 22
więcej zdjęć (28)
Architekci: Henryk Stifelman, Stanisław Weiss
Zbudowano: 1913
Dawniej: Kamienica Jana Łaskiego
Zabytek: 1591 z 05-06-1995
Kamienicę dla Jana Łaskiego zaprojektowała znana spółka architektów Henryk Stifelman i Stanisław Weiss. Budynek wzniesiony w roku 1913 zdobią oszczędne, zgodne z ówczesnym rodzącym się nurtem modernizmu, dekoracje: wykusze, narożne wieżyczki, balkony, płaskorzeźby oraz wyobrażenia rogów obfitości. Na parterze mieściły się sklepy i lokale a na wyższych kondygnacjach mieszkania wyłożone ozdobnymi parkietami na podłogach i sztukateriami na sufitach. Na ostatnim piętrze mieściła się kawiarnia Niespodzianka, a w wieżyczkach-gloriettach małe tarasy widokowe: z jednej strony rozciągał się z nich widok na dachy Warszawy, a z drugiej na niezabudowane jeszcze pola Mokotowa aż po Konstancin. Kamienica nie ucierpiała w czasie wojny, w ostatnich latach została odrestaurowana.
(na podstawie www.klimatwarszawy.pl - tam też krótkie wspomnienia z czasów IIWŚ dotyczące tej kamienicy)
ul. Bagatela
więcej zdjęć (110)
Ulica Bagatela powstała na przełomie XVIII/XIX wieku jako droga od traktu mokotowskiego do wąwozu przy Belwederze.

W latach 1884-90 zachodnia część ulicy została przekształcona w ogród zoologiczny, później park, rozparcelowany po roku 1901.

Po roku 1910 przy ulicy w rejonie Pl. Unii Lubelskiej pobudowano zachowane do dziś wysokie, wielkomiejskie kamienice. Za najciekawszą z nich uznać należy wystawioną w roku 1912 pod numerem 14, dla Adama Bromke, według projektu budowniczego A. Daniszewskiego.

Kamienica ta otrzymała trzy elewacje: od Bagateli, Placu Unii Lubelskiej i Alei Jana Christiana Szucha. Jej elewację ozdobiły detale utrzymane w duchu neobaroku, dodatkowo fasadę urozmaicił środkowy wykusz z balkonami po bokach, zwieńczony szczytem, oraz dwa narożne wykusze przechodzące w wieżyczki nakryte cebulastymi hełmami.

W lach okupacji spłonęła willa malarza Marcelego Bacciarellego, której wypalone mury rozebrano około roku 1950.

Wikipedia