Pałac wraz z parkiem i folwarkiem zajmuje środkową część wsi i stanowi jej dominantę kompozycyjną. Miejscowość ukształtowana jest jako krótka ulicówka folwarczna, zdeter­minowana przez warunki topograficzne, jakimi jest linia brzegowa rzeki Warty. Pałac od­grodzony od drogi parkiem, ma po stronie północnej zabudowania folwarczne, z których najbardziej interesującym budynkiem jest dawny spichlerz, utrzymany w stylu historyzu­jącym, z przewagą elementów neoromańskich, o ścianach licowanych cegłą.

Pierwsza wzmianka o dworze we wsi Krasne Dłusko pochodzi z 1734 roku i wiąże się z osobą Franciszka Ponińskiego, starosty kopanickiego. W ich siedzibie w XVIII wieku znajdowała się dworska, prywatna kaplica obsługiwana przez cystersów z Rokitna.
Po 1945 roku majątek stał się siedzi­bą miejscowego PGR, aby następnie pozostać w zarządzie Agencji Własności Rolnej Skar­bu Państwa. Od 2001 roku pałac stał się własnością prywatną i służy jako pensjonat, rów­nież z pokojami przystosowanymi dla osób w podeszłym wieku

Obecny budynek dworu został wzniesiony w końcu XIX wieku jako murowana piętrowa budowla. Posadowiona na rzucie prostokąta bryła wzbogacona jest trzema ryzalitami od frontu i nakryta wysokim dachem dwuspadowym, krytym dachówką ceramiczną karpiów­ką. Przy szczytach, w 2. poł. XX wieku pojawiły się dobudówki. Elewacje są symetryczne, siedmioosiowe, z głównym wejściem na osi centralnej umieszczonym we wnęce utworzo­nej przez ściany podpierające balkon. Wnętrze jest dwutraktowe, z sienią na osi, gdzie za­chowały się oryginalne elementy wyposażenia. Należy do nich stolarka schodów reprezen­tacyjnych, obiegająca z dwóch stron wnętrze, a także drzwi, boazeria ścian, belkowy strop malowany w wici roślinne oraz fragmenty ozdobnego pieca w formie kanelowanej kolum­ny, przebudowany współcześnie na kominek.
Oprócz sieni, z pomieszczeń reprezentacyjnych na uwagę zasługuje dawna sala balowa z podestem na orkiestrę. Obudowana współcześnie boazerią zatraciła cechy stylowe.

Źródło: