Ulica Dworcowa (niem. Bahnhofstrasse) - ulica rozpoczynająca swój przebieg przy skrzyżowaniu z ul. Św. Marcin (obok Ronda Kaponiera, na wysokości mostu Uniwersyteckiego). Biegnie w kierunku południowym. Nad ulicą znajduje się most Dworcowy. Kończy swój przebieg na tyłach Dworca Głównego PKP. Nazwa polska ustalona 29 sierpnia 1919 r. Ulica Dworcowa została wytyczona wraz z otwarciem Dworca Głównego w roku 1879. W latach 1880-1970 kursowały po niej tramwaje - najpierw konne, a od 1898 elektryczne. Mimo zlikwidowania w roku 1970 linii tramwajowej wiodącej na dworzec kolejowy, pod asfaltem ulicy Dworcowej nadal znajdują się tory.
Na podst.:

Stanowiła do roku 1903 część ul.Głogowskiej, poczem została wyodrębniona pod nazwą "ul.Buddego". Zwie się od 29.08.1919 "ul.Jasną". Nazwa charakterystyczna, gdyż ulica jest szeroka i zabudowana jednostronnie, a budynki frontem ku wschodowi zwrócone.

Główną arterią komunikacyjną przebiegająca przez te obszary jest długa ulica Głogowska. Tędy dawnymi czasy biegła szosa na Głogów i Wrocław, z którymi Poznań utrzymywał ożywione stosunki handlowe. Przed usadowieniem się tutaj, w latach siedemdziesiątych zeszłego stulecia, urządzeń kolei wspomniana arteria wybiegała z Bramy Berlińskiej w lewo, Towarową i Składową, kierując się na południowy zachód. U schyłku zeszłego stulecia wzdłuż Głogowskiej, częściowo tylko zabudowanej, ciągnął się rów. Mniej więcej w okolicach ulicy Emilii Sczanieckiej kończyła się wówczas zabudowa zwarta, a dalej rozciągały się już tylko pola i łąki. Otwarta, rozległa przestrzeń pozwalała dostrzec z daleka w pobliżu dzisiejszej ulicy Chociszewskiego dwa wiatraki.