29-30.04.2026 - synchronizują się dane między starymi (0,5TB) a nowymi (2TB) dyskami SSD, w czwartek mogą występować chwilowe przerwy w działaniu strony (trzeba będzie wyciągnąć stare dyski i w ich miejsce włożyć nowe oraz sprawdzić uruchamianie serwera).
Pomysłodawcami wybudowania kamienicy przeznaczonej na pierwszy w miarę komfortowy chełmski hotel, z którego mogliby korzystać urzędnicy rosyjscy i przybywający do miasta ziemianie i przedsiębiorcy, byli Josef Kupfer i Abuś Cwibel. W mieście brakowało tego rodzaju obiektu, więc władze guberialne chętnie zaakceptowały ten pomysł. Projekt został przygotowany w 1889 r. przez ówczesnego architekta powiatowego Juliana Cieszkowskiego. Na lokalizację obiektu wybrano działkę na rogu ulic Lubelskiej i Przechodniej, na której jeszcze na początku XIX w. istniał drewniany budynek, który w 1967 r. spłonął i przez kolejne dwa lata posesja była nie zabudowana. Po nabyciu działki przez Kupferów (byli właścicielami 3/4 obiektu), przystąpiono do budowy, którą ukończono w 1890 r. Kamienica zaprojektowana została na planie litery L, od strony ul. Przechodniej ciągnęła się na 36 m, natomiast od ul. Lubelskiej na długości 20 m znajdowała się główna część budynku. Z czasem powstała też oficyna od strony wschodniej (nadając budowli kształt litery U), łącząca się z kamienicą przy ul. Lubelskiej 25 (na początku okresu międzywojennego nr 25 posiadała kamienica Kupferów). Budynek posiadał trzy kondygnacje. Na parterze głównej części w przestronnych pomieszczeniach znajdowała się recepcja hotelowa, natomiast na piętrach pokoje gościnne. Obok standardowych pomieszczeń, w budynku były także apartamenty. W skrzydle od ul. Przechodniej umieszczono pomieszczenia dla służby oraz część pokojów dla gości. Wschodnia oficyna wykorzystywana była do celów gospodarczych. Od ul. Lubelskiej znajdowała się brama prowadząca na niewielki dziedziniec. Na parterze głównego budynku znajdowały się także sklepy oraz cukiernia. Kamienica posiadała dość bogaty wystrój w którego skład wchodziły neobarokowe i klasycystyczne elementy. Od strony ul. Lubelskiej (nad bramą) znajdował się obelisk z nieistniejącą obecnie iglicą. Budynek wykorzystywany był jako hotel do wybuchu I wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych syn Josefa, Berko Kupfer przekształcił obiekt w kamienicę mieszkalną (wg. zestawienia z 1936 r. w budynku znajdowało się 40 lokali mieszkalnych). W części pomieszczeń kamienicy, znajdowały się lokale handlowe. Syn właściciela Szyja Kupfer prowadził w budynku piwiarnię, wnuczka Mala sprzedawała pieczywo, wodę sodową i cukierki. Lokale także wynajmowali m.in. krawiec Rafael Diament, wytwórca cukierków Icek Mełamed oraz kuśnierz Jankiel Milchtajch. W budynku także znajdowała się Okręgowa Spółdzielnia Stowarzyszeń Spożywczych oraz organizacje społeczne i polityczne. Po II wojnie światowej spadkobiercy Kupferów (część rodziny zginęła podczas wojny, niektórzy Kupferowie przed 1939 r. wyjechali m.in. do USA) sprzedali budynek, który do dzisiaj pozostaje w rękach prywatnych.
Żydzi w Chełmie, Z. Lubaszewski - publikacja towarzysząca wystawie, Chełm 2010, ISBN: 978-83-89942-19-7, str. 50 i 51.
