Pałac został zbudowany w 1845 roku dla Apolinarego Gajewskiego i przebudowany dla Stefana Mycielskiego w 1911 r. w formach neoklasycznych przez architekta Rogera Sławskiego. Został spalony w 1945 r. i odbudowany w latach 1950-60 (bez odtworzenia zabytkowych wnętrz) - " Dom Turysty ". Okazały budynek o rzucie wydłużonego prostokąta nakrywa niski dwuspadowy dach, ukryty za tralkową attyką. Fasadę frontową zdobi sześciokolumnowy portyk o pseudojońskich kolumnach, z trójkątnym tympanonem u góry, w którym umieszczono tarcze z herbami Dołęga i Korzbok.
Dodatkową atrakcją jest park pałacowy (17,76 ha), położonym nad Jeż. Wolsztyńskim. Założony on został na przełomie XVII i XVIII w. przy pałacu. Park pierwotnie miał założenie regularne, po którym pozostała aleja lipowa i szpaler grabowy w zach. części parku. Obecnie ma cechy krajobrazowe.
W parku rośnie wiele drzew pomnikowych, m.in. dęby o obw. do 460 cm (najgrubszy przy pałacu), buki do 360 cm, jesiony do 350 cm, topola kanadyjska 520 cm i miłorząb japoński 160 cm. Wiele drzew parkowych oplecionych jest bluszczem.