Kościól św. Rocha został wybudowany przez parafian wieruszowskich w 1746 roku staraniem ks. Pawła Tujkiewicza. Kościół z drzewa modrzewiowego, jednonawowy, wybudowano go jako podziękowanie Bogu za odwrócenie morowego powietrza, które nawiedziło w tym właśnie czasie miasto i okolice.
Długość kościoła wewnętrzna wynosi 16 metrów, szerokość 8 metrów. Na dachu kościoła znajduje się wieżyczka z krzyżem 2-ramiennym. Krzyż taki, który spotyka się w tutejszych okolicach, zwyczajem ówczesnym za wzorem Hiszpanii. We wieżyczce tej jest jeden mały dzwon fundowany przez parafian z Kuźnicy. Polichromia pół ze scenami Starego i Nowego Testamentu.
Ołtarz główny z XVII wieku z rzeźbami i obrazem św. Sebastiana i św. Rozalii - patronki od morowego powietrza, na górze zaś Wniebowzięcie Matki Boskiej. Po bokach ołtarza znajdują się dwie figury wyobrażające aniołów z drzewa lipowego, wysokości 1,5 metra. Figury te stały dawniej w lesie. W najbliższym otoczeniu Kościoła, na predelli, malowana scena z życia nieznanego świętego. Na drzwiczkach tabernakulum widnieje ukrzyżownie Pana Jezusa. Widać tam figury szlachty ówczesnej. Malowidło to przedstawia nieprzeciętna wartość artystyczną. Dwa ołtarze boczne z XVII wieku uzupełnione obrazami z XVIII wieku.
Ołtarz prawy ozdobiony jest obrazem Matki Boskiej wraz ze św. Janem Chrzcicielem i św. Wawrzyńcem, którego relikwie posiada kościół, następnie jest obraz św. Kazimierza Królewicza. Antependium ołtarza wykazuje rzeźbę w drzewie z herbem rodu Bojanowskich z mitrą i pastorałem. W ołtarzu bocznym figury Papieża Grzegorza i Biskupa Ambrożego. Również przy ołtarzu są widoczne dwie starożytne skarbony w kształcie ręki ludzkiej, z palcem wskazującym ku niebu. Lewy ołtarz boczny z obrazem Świętej Rodziny. Oryginał jest mocno uszkodzony i z tej przyczyny usunięto go swego czasu z ołtarza. Górny obraz tego ołtarza przedstawia św. Marię Magdalenę. Wszystkie 3 ołtarze zbudowane są w stylu renesansowym z lekką domieszką baroku. Są bogato złocone i pięnie zarysowują się na ciemno zielonym tle ściany Kościoła.
Ambona z drzewa wsparta na starożytnym filarze przedstawiająca czterech ewangelistów. Nad kazalnicą tablica z przykazaniami. Tuż przy ambonie chrzcielnica kamienna. Na chórze znajdują się organy o miłej tonacji. Piszczałki zarekwirowali Niemcy podczas I-ej wojny światowej. Dzwon w 1918r. został przez Niemców zarekwirowany na cele wojenne.
Kościół Św. Rocha

W 1910r. pracował ks. Przyniczyński.
W 1916r. ks. Józef Pielatowski.
W 1920r. ks. Marian Myszkowiak.
W 1945r. ks. Józef Grzesiak, ks.Szmydt.
W 1951r. ks. Stefan Wiśniewski.
W 1958r. ks. Piotr Szczepański.
W 1980r. ks. Florian Śliwa
W 1984r. ks. kan. Roman Faltin
W 2008r. ks. Karol Galewski

Kościół św. Rocha został ponownie pokryty nowymi gontami w roku 1923, a w 1931r. wewnątrz częściowo odrestaurowany i pomalowany. Od roku 1933 został uznany za zabytek sztuki i podlega opiece konserwatora. W roku 1962 Kościół odrestaurowany całkowicie zewnątrz i wewnątrz. nowy dach, podmurówka, nowa całkowicie przybudówka, nowa wieża, naprawa ścian bocznych, wzmocnienie żelaznymi szynami i odmalowanie wnętrza według starego wzoru.
Inicjatorem konserwacji Kościoła św. Rocha - Ksiądz Proboszcz Piotr Szczepański w Podzamczu.
W 1984r. ks. Kan. Roman Faltin ponownie podjął się malowania kościoła. Z jego inicjatywy zamontowano nowe metalowe tabernakulum, wyremontowano organy oraz zainstalowano chłodnie dla zmarłych w bocznej kaplicy.

W 1934r. poświęcono kamień węgielny, gotową świątynię poświęcono 8 grudnia 1936r.
Kościół został wybudowany na wzór bazyliki wileńskiej.
W czasie wojny urządzono tu magazyny zbożowe. Po wojnie przywrócono świątyni funkcje sakralne.
W roku 1956 poświęcono nowe dzwony a w dalszych latach dalej wyposażano kościół (nowa instalacja elektryczna, nagłośnienie, ogrzewanie powietrzne).
W latach 1967 – 1968 kościół został otynkowany na zewnątrz i wewnątrz.