Projekt: Filip Gerlach
Wykonanie: Johann Georg Glum
Pomnik został ufundowany przez mieszkańców miasta Koszalina w podziękowaniu królowi Wilhelmowi I za okazaną pomoc w odbudowie miasta po pożarze w 1718 roku. 19 czerwca 1723 roku postawiono fundamenty królewskiej statuy w centralnym punkcie rynku [Marktplatz]. Pomnik był ogrodzony żelaznym ogrodzeniem w kształcie ośmiokąta z umieszczonymi czterema rzeźbami symbolizującymi trofea wojenne [wysokość 1,5 metra] na cokołach.16 czerwca 1724 roku, staną na piaskowym cokole ostatni element pomnika, czyli posąg Wilhelma I przedstawionego jako cesarza rzymskiego [wysokość rzeźby ok. 2,2 metra] wykonana w stylu barkowym. Z południowej strony posągu u stóp królewskiej podobizny znajdowała się pozłacana korona, dalej wyryty hełm a na nim imię króla F. W. R. Z tej strony również, na cokole, na ołowianej tabliczce znajdowała się następująca inskrypcja:D. O. M.
Fridericus Gviliemus Rex Por.
Princeps Pius, Felix, August p.p.
Profligatis hostibus
Sevatis civibus
Pacata Patria
Imperii finibus prolatis
Civitatem hanc ferali incendio
Disjectam reparavit
Reparatam amplificavit.
Amplificatam auxit.
Optimo Principi
Memorie sempitrne causa
Monumentum hoc
Devoti Virtuti Majestatique
Ejus
Ducatus Pomeranici Ordines
Auctore Frid. Gvil. De Grumbckow
Ministro Status Intimo
Summoque Copiarum Prefecto
Posuerun
A.R.S. MDCCXXIV
Od północy, z drugiej strony posągu, zwrócony w stronę słońca orzeł z mottem Friedricha Wilhelma I:

NEC SOLI CEDIT

14. grudnia roku 1728 powstały jeszcze dwie ołowiane, intensywnie pozłocone tabliczki. Tablica po wschodniej stronie ukazuje Victorię [rzymska bogini zwycięstwa i chwały], która koronuje władcę ofiarowując mu tym samym mapę państwa. Na tabliczce został wyryty napis:

POMERANIAM CITERIOREM USQUE
AD POENE FLUVIUM
RE’ CUPERAVIT

Na zachodniej tablicy widać spalone miasto oraz pokornie proszących o litość mieszkańców, z dopiskiem:
COSLINUM INCENDIO DELETUM RESTAURAVIT
Wilhelm I wraz z czterema figurami został zdjęty parę dni przed wkroczeniem Armii Czerwonej do Koszalina.
Źródlo