|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 5.6
Lata 1938-1943 , Pałac w KomornieSkomentuj zdjęcie |
21 pobrań 2794 odsłony 5.6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia McAron Obiekty widoczne na zdjęciu Dwór więcej zdjęć (11) Zbudowano: 1760 Zabytek: 1616/66 z 20.09.1966, 1049/65 z 2.06.1965 Zbudowany w XVIII wieku barokowo-klasycystyczny dwór w Komornie posiada dekorację elewacji o zgeometryzowanych motywach floralnych. W XVII wieku właścicielem dóbr, do których zaliczało się Komorno, był von Mannstein. Znajdująca się tam pierwotnie późnobarokowa siedziba spaliła się w XVIII wieku i w roku 1760 zbudowano obecny dwór. Budynek został zniszczony w 1945 roku, a w trakcie prowadzonych już po wojnie prac (1947), znacznie zatarte zostały jego cechy stylowe. Od 1858 roku właścicielem dworu był Edward Tillger, a potem kolejno hrabina Sophie Stiellfried Rattonitz zu Breslau (1886-1912) i Maria Eleonora von Anlock (ok. 1917). W latach 1930 i 37 Ludwig Deloch auf Dobersdorf wymieniany jest jako właściciel dóbr komorzańskich. W latach 60-tych dwór został zaadaptowany na potrzeby szkolne i mieścił się w nim internat. Obecnie właścicielem obiektu jest powiat Kędzierzyn-Koźle. Dwór położony jest w północnej części miejscowości, na zachód od głównej arterii prowadzącej z Reńskiej Wsi do Krapkowic. Otoczony jest niewielkim parkiem, a od strony południowej znajdują się zabudowania folwarczne. Zbudowany został na planie prostokąta z dłuższym bokiem na linii wschód-zachód oraz ze znajdującymi się na osi ryzalitami: płytszym w elewacji ogrodowej (północnej) i silniej wysuniętym w elewacji frontowej (południowej). Ryzality poprzedzone są tarasami i schodami: jednobiegowymi od południa i lustrzanymi od północy. Budynek jest trójkondygnacyjny, murowany z cegły i otynkowany. Postawiony został na wysokim cokole, w którym mieszczą się piwnice. Ostatnią kondygnację zajmuje poddasze. Dwór nakryty jest dachem mansardowym z lukarnami. Elewacja frontowa jest 9-osiowa o regularnym rytmie okien (3+3+3). Dominującym elementem jest dwukondygnacyjny, trójosiowy ryzalit wejściowy zwieńczony trójkątnym naczółkiem, w którego środkowym polu znajduję się okulus z tarczą zegarową. Otwory okienne są prostokątne z dekoracyjnymi opaskami w partii ryzalitu. Elewacja północna jest analogiczna do południowej, za wyjątkiem ryzalitu - zamiast trójkątnego naczółka są trzy lukarny. Wnętrza dworu zostały przekształcone. Obiekt dostępny z zewnątrz. Oprac. Aleksandra Ziółkowska, OT NID w Opolu, 10.08.2015 r. Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0) |