starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 11 głos | średnia głosów: 6

Polska woj. kujawsko-pomorskie Toruń Stare Miasto ul. Ciasna

11 marca 2017 , Ulica Ciasna.
Widoczne łuki rozporowe nad uliczką łączące, ciekawy wysoki spichrz renesansowy z pierwszej połowy XVI wieku (po lewej stronie), przebudowany w XVII wieku, z charakterystycznym szczytem. Jest on połączony łukami rozporowymi ze stojącym po drugiej stronie wąskiej ulicy Ciasnej (pod adresem Podmurna 13) z rozległym spichrzem z 1. poł. XVII wieku.

Skomentuj zdjęcie
legion
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 6 miesięcy 18 dni
Dodane: 15 marca 2017, godz. 15:22:41
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1125px x 1500px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
Aparat: Canon PowerShot SX510 HS
1 / 100sƒ / 5ISO 1609mm
1 pobranie
654 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
ul. Ciasna
więcej zdjęć (46)
Dawniej: Jesuitenstr, Am Schwibbogen
Ulica Ciasna - Jedna z najstarszych ulic w Toruniu wiodąca jeszcze przed lokacją miasta ze słowiańskiej osady do grodu a następnie do furty prowadzącej do zamku. W średniowieczu zwano ją ulicą Ciasną lub Małą, w XIX wieku także Różaną, a za rządów pruskich Jezuicką. Bliskość ważnego szlaku handlowego jakim była brama i ulica Mostowa sprawiła, iż budowano na niej obszerne spichlerze i magazyny. Swoje warsztaty wznosili tu też rzemieślnicy między innymi mincerze, złotnicy i kowale.

ULICA CIASNA
Uchodzi za najstarszą ulicę, wiodącą jeszcze przed lokacją krzyżacką ze słowiańskiej osady do grodu, a następnie do furty (przy ul. Podmurnej) prowadzącej na teren zamku. W średniowieczu zwano ją ulicą Ciasną i Małą, a w XIX w. również Różaną, natomiast od 1891 r. aż do końca rządów pruskich ul. Jezuicką. Bliskość bramy i ulicy Mostowej, przez które wiódł ważny szlak handlowy, sprawiła, iż bogaci kupcy chętnie wznosili tu obszerne spichlerze i magazyny. Wśród rzemieślników wymienia się w XIV i XV w. mincerzy, złotników i kowali, zapewne z racji funkcjonującej przy ul. Mostowej, mennicy. Na ogół stojące tutaj spichlerze początkami swymi sięgały średniowiecza, ale w czasach nowożytnych zostały zmodernizowane i częściowo zamienione na domy mieszkalne. Na ulicy dominują niewątpliwie trzy spichlerze trójkondygnacyjne (nr 4-8), ozdobione rzeźbionymi godłami nad wejściami. Pierwotnie gotyckie (nr 4 z renesansowym szczytem) uległy gruntownej przebudowie w XVII i XVIII w. Obecnie mieści się w nich Dział Archeologiczny Muzeum Okręgowego ze zbiorami ilustrującymi pradzieje ziemi chełmińskiej na de sąsiednich regionów, od końca starszej epoki kamienia (około 10 tys. lat p.n.e.) aż do XV w. włącznie. Wejście do pomieszczeń muzealnych prowadzi przez Dom Eskenów, z którym spichlerze zostały wewnętrznie połączone.