Pałac na wyspie, wzmocnionej kamiennym murem. Prowadzi do niego brama i kamienny most, powstały w miejscu dawnego mostu zwodzonego.
Pierwotna budowlę w postaci renesansowego dworu wzniosła tu, prawdopodobnie, szlachecka rodzina von Rochnau w II poł. XVI w. Modernizacji dokonano w poł. XVIII w.
a na początku XIX w. obiekt gruntownie przebudowano. Spośród wielu rodów będących właścicielami majątku, należy wymienić rodzinę von Zedlitz und Leipe, która zamieszkiwała tu od II poł. XVIII w. do 1945 r. (z przerwą w latach 1834 – 1872). Przedstawicielami byli m.in. w II poł. XIX w. Hans baron von Zedlitz und Leipe, właściciel pobliskiej Wiśniowej i ostatni mieszkaniec Carl August von Zedlitz und Leipe.
Wspomnieć należy, że w czasie swojego pobytu w pałacu Hochbergów w Cierniach
w sierpniu 1790 r, majątek odwiedził Johann Wolfgang Goethe.
Ciekawostką jest również fakt, że Bagieniec od średniowiecza należał do Saksonii, a kolejni właściciele musieli składać hołd elektorowi saskiemu. Dopiero w 1781 r. król pruski Fryderyk II Wielki wcielił Bagieniec do Śląska.
Od 1997 r. obiekt należy do prywatnej firmy ze Świdnicy.

(opis za : R.M. Łuczyński - "Zamki i pałace Dolnego Śląska - Przedgórze Sudeckie, Nizina Śląska - część wschodnia")