Pierwsze obiekty zbudowane zostały prawdopodobnie przed II wojną światową Przygotowano wtedy lotnisko Luftwaffe, wraz z autostradą, która ułatwiała transport sprzętu wojskowego na wschód. W 1939 roku z lotniska startowały samoloty bombardujące Polskę. Po 1945 roku zajęte przez wojska polskie. W 1953 roku obiekt przeszedł w ręce wojsk radzieckich. Rosjanie dokonali jego rozbudowy i powiększenia. Stanowiło ono jedną z największych radzieckich baz lotniczych w Polsce. Do 1992 roku stacjonował tam 3 Pułk Lotnictwa Bombowego podlegający Kluczowi Dowodzenia 149. Dywizji Lotnictwa Bombowego z lotniska Szprotawa - Wiechlice. Ponadto przejściowo stacjonował tutaj 164 Kerczeński Samodzielny Pułk Lotnictwa Rozpoznawczego Gwardii. Było to od 30 listopada 1952 do 31 grudnia 1958 i ponownie 1 listopada 1990 roku aż do opuszczenia terytorium Polski 14 maja 1992 roku. Lotnisko obsługiwało codzienne połączenie lotnicze z Moskwą. Ostateczna data transferu lotniska 21 sierpnia 1992. Plany utworzenia lotniska wojskowego się nie powiodły, zostało ono przekazane w ręce gmin, na których terenie leży. Jest powoli zagospodarowywane. Wchodzi w skład Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.
Lotnisko składało się z :
- osiedla mieszkaniowego złożonego z bloków typu Leningrad i Bolesławiec, oraz poniemieckich budynków mieszkalnych,
- pasów startowych o długości 2450 m wraz z hangarmi lotniczymi, z których te po wschodniej części lotniska zostały rozebrane,
- innych budynków sztabowych,
- hal remontowych na samoloty,
- licznych bunkrów wartowniczych, bunkra dowodzenia położonego w pobliżu pasa startowego,
- magazynów krytych ziemią oraz dwóch schronów, jednego koło drogi kołowania, drugi tuż obok dużej wieży kontroli lotów,
- bazy paliw o pojemności 14,1 tyś. metrów sześciennych.
