Kościół p.w. apostołów św. Piotra i Pawła w Konarzynach, zbudowano w latach 1731-1744 i powstał on w miejsce drewnianego kościoła z 1653 roku, który spłonął. Parafia konarzyńska swoją bogatą historią sięga czasów krzyżackich. Dowodem na to jest stara pieczęć, z tzw. tłocznią i trzonkiem, a przedstawiająca dwóch apostołów- świętych Piotra i Pawła. Technika jej wykonania, z jednego kawałka żelaza, świadczy o tym, iż pochodzi ona właśnie z XVIII wieku.
W tym niewielkim kościele skupia się życie religijne mieszkańców Konarzyn i okolicznych wiosek, a dzięki staraniom obecnego proboszcza ks. Marka Weltrowskiego kościół nabiera swego dawnego blasku.
Po wejściu do barokowej świątyni uwagę przykuwa pięknie malowany sufit oraz bogactwo obrazów okalających ołtarze boczne. Główny ołtarz zdobi ikona Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus. Na szczególną uwagę zasługuje boczny ołtarz Świętego Józefa z obrazami św. Józefa i św. Rocha pochodzący z II połowy XVIII w. Wykonany został przez nieznanego autora z drewna rzeźbionego i polichromowanego w stylu regencyjno-rokokowym (styl przejściowy pomiędzy barokiem a rokoko, późny barok). Podczas renowacji ołtarza znaleziono w nim zniszczone portrety patronów kościoła z 1718 roku. Warto również zwrócić uwagę na niedawno odnowiony ołtarz Najświętszego Serca Jezusa oraz belkę tęczową nad prezbiterium (belka tęczowa-pozioma belka spinająca łuk tęczowy, najczęściej drewniana, na niej umieszczano krucyfiks, po bokach dodawano figury Matki Bożej i św. Jana Apostoła – tzw. Grupa Ukrzyżowania).
Kolejnym cennym zabytkiem jest dzwon z 1749 roku oraz srebrny kielich z roku 1636. Na kielichu można zauważyć 36 wyrytych liter, które oznaczają prawdopodobnie jego ofiarodawców. Organy znajdujące się na chórze stanowiły kiedyś wyposażenie kościoła ewangelickiego w Sąpolnie.
