W latach 1933-36 nastąpiła kolejna przebudowa ratusza. Głównym projektantem był architekt opolski Johaness Schmidt. Prace polegały głównie na uporządkowaniu przestrzeni architektonicznej opolskiego Rynku. Obejmowały wyburzenie domów kramarskich, które otaczały ratusz od strony południowej i zachodniej. Nie był to najlepszy pomysł, bo jak szybko się okazało, to przybudówki podtrzymywały wieżę. Już 6 listopada 1933 r. zaobserwowano jej pierwsze pęknięcie.

Władze zdawały sobie sprawę z sytuacji i były na nią przygotowane. W piątek 13 lipca 1934 r. na wieży pojawiły się kolejne już głębokie pęknięcia. Wtedy to nakazano ewakuację mieszkańców najbardziej narażonych kamienic. W niedzielę 15 lipca 1934 o godzinie 21:30 wieża zawaliła się w kierunku ul. Zamkowej.

Podczas katastrofy nikt nie ucierpiał, nikt nie został ranny, całkowitemu zniszczeniu uległa najstarsza części ratusza, gdzie mieściła się „sala książęca”. Jednym z niewielu elementów ocalałych z wieży jest dzwon z roku 1566.