Cerkiew jest świątynią typu zachodniołemkowskiego, różni się jednak niektórymi szczegółami, jak choćby tym, że wieża nie znajduje się nad samym babińcem, a jest tylko częściowo w niego wbudowana, reszta wznosi się nad kruchtą, a nawę pokrywa pozorne sklepienie kolebkowe.
Reszta szczegółów architektonicznych wpasowuje się w typ łemkowski. Jest to świątynia orientowana, drewniana, kryta pionowym szalunkiem z desek, o konstrukcji zrębowej. Trójdzielna, o wydłużonym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, szerokiej ławie, oraz prostokątnym babińcu. Wieża ma konstrukcję słupowo-ramową, lekko pochyloną, ze słupami wbudowanymi w zachodnią część babińca. Nakryta jest hełmem baniastym z latarnią. Nad nawą znajduje się spłaszczona kopuła z pseudolatarnią i cebulastym hełmem. Wschodnią część babińca nakrywa dach dwuspadowy, a prezbiterium dach kalenicowy z pozorną latarnią. Dachy są kryte blachą.
W bocznych ścianach nawy umieszczono duże, potrójne okna, nad którymi znajdują się ozdobne, zadaszone półkola, nawiązujące do gzymsu zegarowego na wieży.
Koło świątyni stoi kamienna dzwonnica, wybudowana na przełomie XIX i XX wieku. Ma formę potrójnej arkady na zawieszenie dzwonów. Jeden pochodzi z 1921 roku, dwa pozostałe wykonano w 1981 roku w Odlewni dzwonów Felczyńscy.

Źródło: