18 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej Kraju, został sformowany na bazie rozformowanych 89 i 96 pułków artylerii przeciwlotniczej z dniem 26 marca 1962 r. Wraz z 18 Dywizjonem na bazie 89 i 96 pułku artylerii przeciwlotniczej powstały także 15 Dywizjon w Zawierciu, 16 Dywizjon w Bukownie, 17 Dywizjon w Oświęcimiu, i 20 Dywizjon w Olkuszu. Faktycznie dywizjon powstał we wrześniu 1962 r. po przeszkoleniu przyszłego personelu do obsługi zestawów rakietowych typu PZR SA-75 Dwina.
Pierwszym dowódcą jednostki został mjr Ryszard Sawicki. Ostatnim dowódcą był ppłk Jan Jurko.
Dywizjon przez cały okres swego istnienia stacjonował w miejscowości Czarków.
W roku 1989 dywizjon został rozformowany, zaś stanowiska bojowe w Czarkowie zostały obsadzone przez 74 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej, przeniesiony do Czarkowa z Gliwic. 74 Dywizjon Rakietowy stacjonował w Czarkowie do roku 2001, po czym ponownie został przeniesiony do Gliwic. Obiekty w Czarkowie po wyprowadzeniu się 74 Dywizjonu, zostały przez wojsko opuszczone. Od tego czasu systematycznie popadały w ruinę. Kilka lat po wyprowadzeniu wojska teren ten został po przejęciu przez gminę Pszczyna (do której należy sołectwo Czarków), sprzedany prywatnemu inwestorowi, który planował budowę na tym terenie osiedla mieszkaniowego. Osiedla do dziś nie wybudowano, choć ostatnio ponownie mówi się o planach nowego uzbrojenia terenu byłej jednostki wojskowej (terenu obiektów sztabowo-koszarowych) i podzielenia go na działki budowlane.
Teren dywizjonu rakietowego w lesie czarkowskim składał się z obszaru sztabowo-koszarowego oraz terenu stanowisk ogniowych. Teren stanowisk ogniowych dywizjonu jest oddalony od obszaru sztabowo-koszarowego o ok. 1,5 kilometra, i łączy je leśna droga wyłożona płytami betonowymi.
W związku z istnieniem w Czarkowie, w lasach pszczyńskich jednostki wojsk rakietowych, miejsca tego nie było na mapach Polski, a przez wiele dziesiątków lat, na mapach nie istniała nawet sama miejscowość Czarków. Tajność tego miejsca przeminęła wraz z końcem okresu "zimnej wojny".
Przez okres 40 lat istnienia w tym miejscu stanowisk rakietowych z terenu jednostki wystrzelono prawdopodobnie tylko jedną rakietę.
Teren całej jednostki wojskowej, oraz rozmieszczenie na tym terenie poszczególnych budynków i elementów dywizjonu rakietowego jest zgodny z innymi tego typu obiektami.