starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 5.62
 | Polska › woj. podlaskie › powiat Bielsk Podlaski › Bielsk Podlaski › ul. Mickiewicza Adama › Cerkiew św. Michała Archanioła |
Lata 1990-2000 , Cerkiew św. Michała Archanioła.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 7 miesięcy 28 dni |
4 pobrania 2968 odsłon 5.62 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN]
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
cerkwie
|
Cerkiew św. Michała Archanioła
więcej zdjęć (19)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1789
Zabytek: A-39 z 19.11.1976
Parafialną cerkiew św. Michała Archanioła wzniesiono w 1789 r., ale pod tym samym wezwaniem już w II połowie XV w. istniała jej poprzedniczka, ufundowana przez księcia Michała Semenowicza. Dzisiejsza cerkiew, kilkakrotnie przebudowywana, składa się z kilku przylegających do siebie brył. Ośmioboczny korpus główny zawiera trzy prezbiteria. Leżące w osi nawy przysłania piękny, trójkondygnacyjny ikonostas z 1875 r. poświęcony św. Michałowi Archaniołowi, dwa boczne - św. św. Stefanowi Męczennikowi i Mikołajowi Cudotwórcy. Cerkiew wzniesiona została w konstrukcji zrębowej, szalowana. Ma nawę na planie ośmioboku i kruchtę z dzwonnicą na planie kwadratu.
Źródło:
Cerkiew prawosławna p.w. Świętego Michała Archanioła z 1789 r. W 1914 r. nadbudowano nad kruchtą wieżę. Remontowana w 1926 i 1936 r. W latach 60 XX w. rozebrano murowaną dzwonnicę. Rozbudowa prezbiterium w latach 80 XX w. wg projektu Aleksandra Grygorowicza. Obok cerkwi od 1991 r. działa jedyne w Polsce Policealne Studium Ikonograficzne.
Drewniana cerkiew konstrukcji zrębowej. Orientowana, nawa zbudowana na rzucie krzyża wpisanego w ośmiobok. Prezbiterium murowane, rozbudowane z obejściem wokół. Kruchta z nadbudowaną wieżą od frontu. Zwieńczona ośmiobocznym hełmem ostrosłupowym. Dachy kryte blachą. Nawa, prezbiterium i ramiona boczne zwieńczone hełmami baniastymi. Wnętrze podzielone na trzy części dwoma rzędami słupów po trzy sztuki. Ikonostas główny z 1875 r. Dwa ikonostasy boczne z 1862 r.
/p>
ul. Mickiewicza Adama
więcej zdjęć (133)
Dawniej: Hindenburgstrasse
Zacznijmy od głównej ulicy Bielska - Mickiewicza. Zawsze odgrywała wiodącą rolę w życiu miasta, choć obecną nazwę nosi dopiero od 90 lat:
- Wcześniej zmieniała się ona wielokrotnie - przyznaje Katarzyna Sołub, historyk z bielskiego oddziału Muzeum Podlaskiego.
W dodatku różne jej części miały oddzielne nazwy.
Opis królewski z 1779 roku mówi, że główna część ulicy w pobliżu ratusza (od dzisiejszej Kazimierzowskiej do 11 Listopada) nazywała się Rynek. Około 1880 roku zmieniono ją na Szeroko-Rynkową, a w 1912 roku na Bagrationowską. Na niemieckiej pocztówce z 1916 roku główna ulica Bielska to Hindenburgstrasse.
Nazwa Mickiewicza pierwszy raz pojawiła się w 1920 roku i przetrwała do dziś z dwiema przerwami:
- podczas okupacji radzieckiej była ulicą Lenina
- podczas okupacji niemieckiej - Heinrich von Plauenstrasse.
Północna część ul. Mickiewicza (od Kazimierzowskiej w kierunku Narwi) najpierw nosiła nazwę Litewskiej, a później Staroruskiej.
Z kolei południowa część (od ul. 11 Listopada do dzisiejszego przejazdu kolejowego) zwana była Zalubecką, potem Boćkowską, a później kolejno: Maryjną, znów Boćkowską i Michajłowską.
- Wcześniej zmieniała się ona wielokrotnie - przyznaje Katarzyna Sołub, historyk z bielskiego oddziału Muzeum Podlaskiego.
W dodatku różne jej części miały oddzielne nazwy.
Opis królewski z 1779 roku mówi, że główna część ulicy w pobliżu ratusza (od dzisiejszej Kazimierzowskiej do 11 Listopada) nazywała się Rynek. Około 1880 roku zmieniono ją na Szeroko-Rynkową, a w 1912 roku na Bagrationowską. Na niemieckiej pocztówce z 1916 roku główna ulica Bielska to Hindenburgstrasse.
Nazwa Mickiewicza pierwszy raz pojawiła się w 1920 roku i przetrwała do dziś z dwiema przerwami:
- podczas okupacji radzieckiej była ulicą Lenina
- podczas okupacji niemieckiej - Heinrich von Plauenstrasse.
Północna część ul. Mickiewicza (od Kazimierzowskiej w kierunku Narwi) najpierw nosiła nazwę Litewskiej, a później Staroruskiej.
Z kolei południowa część (od ul. 11 Listopada do dzisiejszego przejazdu kolejowego) zwana była Zalubecką, potem Boćkowską, a później kolejno: Maryjną, znów Boćkowską i Michajłowską.