Pałac zbudowany został po 1685 roku dla księżnej Eleonory Charlotty, na fundamentach budowli obronnej z XV wieku. Przebudowany w 1685 roku na rezydencję książęcą i ponownie w 1715 roku wg projektu Christopha Hacknera. Od 1744 roku pałac znajdował się w rękach rodziny Reichenbachów z Goszcza, którzy jednak nie mieszkali w nim. Do roku 1811 pałac otaczała fosa z wodą. Po roku 1945 użytkowała go fundacja Caritas. Później mieścił się tu internat. W tym czasie w latach 1963-1966 dobudowano do pałacu dwa skrzydła, zupełnie niedopasowane do starszej części budynku. Wokół pałacu znajduje się park, którego piękny, stary drzewostan zniszczył huragan w 1988 r. W zespole pałacowym znajdują się również resztki fosy i obwarowań ziemnych od strony wschodniej i północnej. Do dziś zachowała się zabytkowa barokowa brama wjazdowa, murowana z cegły, z przejazdem w formie arkady flankowanej przez pilastry toskańskie, z naczółkiem trójkątnym, przerywanym z monogramem Eleonory Charlotte, księżnej oleśnicko-witemberskiej; poniżej kartusz herbowy dawnych właścicieli. Obecnie obiekt stoi praktycznie pusty.