starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie Sosnowiec Pogoń ul. Będzińska "Żyleta" - Uniwersytet Śląski Wydział Nauk o Ziemi

26 marca 2017 , Widok z ulicy Cieszkowskiego. Centralny budynek to Uniwersytet Śląski Wydział Nauk o Ziemi w Sosnowcu. Kominy obok niego to Elektrociepłownia "Będzin" S. A.

Skomentuj zdjęcie
Coraz bliżej mojego miejsca zakwaterowania się poruszasz... ;)
2017-03-27 07:58:45 (9 lat temu)
mir242
+1 głosów:1
do Arkadiusz K. (Arro): To ciekawe :)
2017-03-27 16:30:13 (9 lat temu)
mir242
Na stronie od 2013 październik
12 lat 7 miesięcy 6 dni
Dodane: 26 marca 2017, godz. 17:43:32
Autor zdjęcia: mir242
Rozmiar: 1697px x 1000px
Licencja: CC-BY-NC-ND 4.0
Aparat: NIKON D5100
1 / 250sƒ / 8ISO 10034mm
4 pobrania
1845 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mir242
Obiekty widoczne na zdjęciu
szkoły wyższe
Zbudowano: 1979

W roku 1973 przy Instytucie Biologii Uniwersytetu Śląskiego powstał samodzielny Zakład Geografii i był on zalążkiem powstałego w 1974 roku Wydziału Nauk o Ziemi. Pierwsze egzaminy wstępne przeprowadzono w lipcu 1974 r. na kierunek geograficzny. Swoją działalność Wydział rozpoczął w budynku Szkoły Górniczej przy ul. Szkolnej. Na początku roku akademickiego 1974/1975 z nowoprzyjętej młodzieży wyodrębniono grupę studentów, dla których przygotowano program zapewniający specjalizację z zakresu geologii. W kolejnym roku prowadzono już rekrutację na studia geograficzne i geologiczne.Z początkiem roku akademickiego Wydział otrzymał budynek przy ul. Partyzantów w Sosnowcu. Instytut Geografii objął budynek przy ul. Szkolnej. W roku akademickim 1975/1976 nastąpiła też zmiana na stanowisku Dziekana. Kierownictwo Wydziału objął świetny organizator i przyjaciel młodzieży prof. dr hab. inż. Aleksander Jachowicz, Dziekan Wydziału w latach 1975 - 1981 oraz Prorektor Uniwersytetu Śląskiego w latach 1981 - 1989. W roku 1977 oddano do użytku laboratorium dzisiejszej siedziby Wydziału, wtedy to geografia objęła w posiadanie budynek przy ul. Partyzantów. W strukturze Wydziału funkcjonował Instytut Geografii i Instytut Geologii. W roku 1982 nastąpiła pełna integracja lokalowa Wydziału w budynku przy ul. Mielczarskiego (dzisiejszej Będzińskiej). Od 1991 r. Wydział posiada prawo nadawania stopni naukowych doktora nauk o Ziemi w zakresie geologii, a od grudnia 1992 r. - także w zakresie geografii. Z końcem 1997 roku Wydział uzyskał pełnię praw akademickich, to znaczy otrzymał uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego nauk o Ziemi w zakresie geografii i geologii.

Na podst.

/p>
Zbudowano: 1913
Dawniej: Elektrownia Okręgowa w Zagłębiu Dąbrowskim
Datą dokumentującą rozwój elektryfikacji Zagłębia Dąbrowskiego jest rok 1909, w którym to Towarzystwo Górniczo-Przemysłowe „Hrabia Renard” uzyskało koncesję na wytwarzanie i sprzedaż energii elektrycznej dla gospodarstw domowych i oświetlenia ulicznego miasta Sosnowca. Po uzyskaniu koncesji Towarzystwo „Hrabia Renard” wybudowało w Sosnowcu małą elektrownię na prąd stały. Elektrownię tę sprzedano w 1911 roku Towarzystwu Akcyjnemu „Sosnowiecka Stacja Elektryczna”, które podjęło się elektryfikacji całego miasta, a później regionu. Możliwości ówczesnej elektrowni były jednak niewystarczające. W roku 1913 rozpoczęto budowę większej elektrowni na terenie gminy Małobądz, której moc miała w pierwszym okresie ograniczyć się do 10 MW. Już w 1916 roku uruchomiono pierwszy turbozespół o mocy 5 MW oraz dwa kotły parowe. W okresie międzywojennym trwały dalsze prace związane z rozwojem i zwiększeniem mocy elektrowni. Zwiększył się również kapitał akcyjny do 12,5 milionów złotych, a załoga liczyła wówczas 250 osób. W 1922 roku elektrownia przyjęła nazwę „Elektrowni Okręgowej w Zagłębiu Dąbrowskim" i weszła w skład koncernu Spółki Akcyjnej „Siła i Światło” w Warszawie. W 1928 roku rozpoczęto dostawy energii elektrycznej dla Spółki Akcyjnej „Tramwaje Zagłębia Dąbrowskiego”, a miasto Będzin przejęło rozdział energii elektrycznej pod własny zarząd. W latach 1939 - 1942 Elektrownia Okręgowa w Zagłębiu Dąbrowskim S.A. w Będzinie podlegała zarządowi niemieckiemu. Potrzeby zbrojeniowe zmusiły okupanta do dalszej rozbudowy elektrowni zgodnej z wcześniej przygotowanymi planami. Od 1943 roku nastąpił jednak okres rabunkowej gospodarki i intensywnej eksploatacji urządzeń wytwórczych w elektrowni. Po zakończeniu działań wojennych przystąpiono do usuwania zniszczeń. Już w 1949 roku Elektrownia w Małobądzu została uznana za jedną z trzech najlepiej działających elektrowni w Polsce, a w 1954 roku za najlepszą. W latach 60-tych, z uwagi na powstawanie nowych elektrowni o wyższych parametrach technicznych, zapotrzebowanie na wytwarzaną energię ograniczono do pracy podszczytowej, a następnie wyłącznie szczytowej. W celu utrzymania istnienia zakładu rozpoczęto starania o pełne wykorzystanie zainstalowanej mocy cieplnej i zmianę funkcji elektrowni. Po niewielkich adaptacjach zakład rozpoczął przesyłanie energii cieplnej w postaci pary technologicznej dla sąsiadujących fabryk oraz ciepłej wody grzewczej dla ludności. W tym czasie wybudowane zostały na terenie Będzina i Sosnowca liczne magistrale parowe, które stworzyły początek systemu ciepłowniczego na tym terenie. W 1965 roku zmniejszenie znaczenia będzińskiej elektrowni stało się przyczyną przyłączenia jej jako Wydziału Wytwarzania do Zakładu Energetycznego w Będzinie. W 1969 roku podjęto jednak decyzję o rozbudowie Elektrociepłowni „Będzin”. W latach 1970 - 1980 uruchamiano nowe kotły wodne i parowe, turbozespół ciepłowniczy oraz towarzyszące urządzenia. W tym czasie Zakłady Energetyczne Okręgu Południowego wydzieliły z Zakładu Energetycznego Będzin Elektrociepłownię tworząc Zespół Elektrociepłowni Górnośląskich z siedzibą w Chorzowie. W latach 1989 -1990 Elektrociepłownia „Będzin” była częścią „Zespołu Elektrociepłowni Katowice”. Od 1 lipca 1990 roku Elektrociepłownia „Będzin” stała się ponownie samodzielnym przedsiębiorstwem państwowym. Z dniem 1 kwietnia 1993 roku przedsiębiorstwo zostało przekształcone w jednoosobową Spółkę Skarbu Państwa o nazwie Elektrociepłownia „Będzin” S.A. W latach 1994 - 1996 w spółce został przeprowadzony I etap restrukturyzacji polegający głównie na wydzieleniu działalności usługowych i pomocniczych realizowanych przez firmę w samodzielne podmioty gospodarcze prawa handlowego. Opracowana przez spółkę koncepcja prywatyzacji uzyskała wstępną akceptację Ministra Przemysłu i Handlu w roku 1996. W grudniu 1997 roku wraz z wyłonionym w drodze przetargu doradcą prywatyzacyjnym konsorcjum pod kierunkiem Banku Gospodarki Żywnościowej Spółka Akcyjna w Warszawie złożono w Komisji Papierów Wartościowych prospekt emisyjny. W styczniu 1998 roku projekt prywatyzacji Elektrociepłowni „Będzin” S.A. zaakceptowała Rada Ministrów RP. 8 grudnia 1998 roku Spółka zadebiutowała na rynku wolnym GPW w Warszawie jako pierwsza spółka z branży elektroenergetycznej. W październiku 1999 roku Minister Skarbu Państwa ogłosił publiczne zaproszenie do rokowań na zakup większościowego pakietu akcji Elektrociepłowni „Będzin” S.A. w wyniku którego 21 lipca 2000 roku niemiecka firma MEAG nabyła 52,5% akcji Spółki. W roku 2001 firma MEAG zwiększyła swój udział w kapitale akcyjnym EC „Będzin” do 69,56% akcji. W sierpniu 2002 roku po fuzji pomiędzy Mitteldeutsche Energieversorgung AG (MEAG), a envia Energie Sachsen Brandenburg AG powstała envia Mitteldeutsche Energie AG, która stała się następcą prawnym firmy MEAG i tym samym głównym udziałowcem Spółki.
Na podst.
ul. Będzińska
więcej zdjęć (100)
Dawniej: Będzińska, Mielczarskiego
ul. Małobądzka
więcej zdjęć (86)