Spośród ośmiu hoteli przedwojennej Ostródy, najstarszy i najbardziej renomowany był hotel założony w 1859 roku przez Arthura Kühla. Mieścił się przy dzisiejszej ulicy Mickiewicza (dawniej Wasserstrasse, a od 1939 roku Strasse der SA) i liczył 31 łóżek w 24 pokojach. Jego kolejna właścicielka, Hedwig Kruska (de domo Hoffman), która później zmieniła nazwisko na Plaumann, zachowała pierwotną nazwę obiektu – Kühls Hotel.

Hotel, oferujący swoim gościom wspaniałe widoki z okien, otwarty na Jezioro Drwęckie taras ze stolikami dla lubiących spożywać posiłki na świeżym powietrzu oraz pierwszorzędną kuchnię, był równocześnie najdroższy w mieście. W latach trzydziestych XX wieku za jeden nocleg trzeba było tu zapłacić minimum 2,75 marki.

Do księgi pamiątkowej hotelu wpisywali się tacy znamienici goście, jak drugi syn cesarza Wilhelma II Hohenzollerna i cesarzowej Augusty Wiktorii, książę Eitel Friedrich von Preussen, który w 1904 roku przyjechał polować w podostródzkich lasach czy Walter von Brauchitsch, dowódca Okręgu Korpusu nr 1 i I Dywizji Piechoty w Królewcu, późniejszy naczelny dowódca niemieckich wojsk lądowych w latach 1938-1942, uznany po wojnie za zbrodniarza wojennego. Hotelowym gościem bywał również August von Mackensen - feldmarszałek niemiecki, dowódca wojsk niemieckich i austro-węgierskich podczas ofensywy pod Gorlicami i Tarnowem w maju 1915 roku.

Po II wojnie światowej w restauracji hotelowej urządzono „Starościankę - stołówkę dla urzędników i nauczycieli, w której wydawano również zupę dla najbiedniejszych. W 1948 roku zmieniono nazwę hotelu na „Ludowiec”, a od 1 maja 1952 – po przejęciu obiektu przez Powszechną Spółdzielnię Spożywców – na „Drwęcki”.W lutym 2004 roku hotel sprzedano prywatnemu przedsiębiorcy, a ten – za zgodą wojewody warmińsko-mazurskiego – nadał mu nazwę ”Hotel Hindenburg”. Obecnie dawny Kühls Hotel stoi pusty i czeka na nowego właściciela.



Za: