Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
28 marca 2017 , Stanisław Dróżdż na Renaissance Business Centre.
Stanisław Dróżdż (ur. 15 maja 1939 w Sławkowie, zm. 29 marca 2009 we Wrocławiu), twórca w dziedzinie poezji konkretnej.
W latach 1959–1964 studiował na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Tytuł magistra uzyskał w roku 1979; jego pracą dyplomową była książka "Poezja konkretna" dokumentująca polskich konkretystów.
Od roku 1967 uprawiał poezję konkretną, od 1968 wystawiał swe prace. Od 1971 związany z Galerią Foksal w Warszawie, a następnie z galeriami Appenix2 i Propaganda. Swoje prace od początku określa terminem "pojęciokształty". Nazwa ta wywodzi się od kształtów pojęć, które realizują się w momencie ich przestrzennego uformowania.
Ma w swoim dorobku około 300 wystaw krajowych i zagranicznych - indywidualnych i zbiorowych. Reprezentował Polskę na 50. Biennale Sztuki w Wenecji z wystawą pt. Alea Iacta Est, której kuratorem był Paweł Sosnowski. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i muzealnych (m. in. Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Museum of Contemporary Art w Los Angeles, Schwarz Galeria d'Arte w Mediolanie, Museum of Modern Art w Hunfeld).
Budynek biurowy zrealizowany w latach 1998-2000 na zlecenie firmy Archicom Development wg proj. D. i K. Śródków.
Ośmiokondygnacyjny biurowiec z 2-poziomowym parkingiem podziemnym powstał na narożnej działce naprzeciwko got. kościoła pw. św. Elżbiety, w miejscu zniszczonego w czasie II wojny świat. XIX-wiecznego budynku. Obiekt nawiązuje poprzez hist. kostium elewacji do architektury istniejącego niegdyś w tym miejscu budynku i zachowanej sąsiedniej zabudowy. Biurowiec zaprojektowano w konstrukcji szkieletu żelbetowego. Na 1. kondygnacji mieszczą się hol wejściowy, klatka schodowa i dźwig osobowy oraz lokale usługowe; kondygnacje 2.-5. przeznaczono na pomieszczenia biurowe, kondygnacje 6.-7. na lokale mieszkalne, kondygnacja 8., lekko wycofana względem elewacji, pełni funkcje techniczne. Koncepcja rozwiązania elewacji budynku opiera się na odwróceniu funkcji, jaką tradycyjnie pełnią ściana i okno. W miejscu otworów okiennych, okolonych kam. opaskami, umieszczono mur. blendy, natomiast rolę okien doświetlających pomieszczenia pełni ściana osłonowa o konstrukcji stalowej wypełniona ciemnoniebieskim szkłem.
Nagroda TMW za Najładniejszy Budynek Roku 2000 i I miejsce w konkursie Dlnśl. Budowla Roku 2000 w kategorii „Obiektów handl.-usługowych”.
Jedna z dwóch ulic we wrocławskim Starym Mieście, łączących niegdyś Rynek ze znajdującą się na zachód od niego nieistniejącą już Bramą Mikołajską (tą drugą ulicą jest ulica Ruska), od której bierze nazwę (do 1945 Nikolai Straße).
W średniowieczu (wraz z ulicami Ruską, Oławską, Świdnicką i Piaskową) była jedną z głównych arterii komunikacyjnych Wrocławia.
Przy ulicy św. Mikołaja, przy samym Rynku, znajduje się kościół św. Elżbiety. Na drugim końcu ulicy, niedaleko dawnej Bramy Mikołajskiej, znajduje się dzisiejszy Sobór Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy we Wrocławiu, dawniej kościół pod wezwaniem św. Barbary.
Ulica liczy około 600 metrów i w połowie długości przecięta jest wytyczoną w latach 70. XX wieku wrocławską trasą W-Z. Wyburzenia związane z przeprowadzeniem trasy W-Z oszczędziły stojący na rogu ulicy św. Mikołaja i trasy budynek Szpitala Bożego Grobu