starsze
Pasaż Pokoyhof
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6

Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › ul. Antoniego, św. › Pasaż Pokoyhof

Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › ul. Kazimierza Wielkiego › Kazimierza Wielkiego 25
Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › pl. Bohaterów Getta › Słup ogłoszeniowy

1938 , Opis zdjęcia: Wrocław, pl. Bohaterów Getta (Karlsplatz, 1945-1946 pl. Żydowski), róg ul. św. Antoniego (Antonienstrasse). Zegar uliczny (słup reklamowy, słup nagłośnieniowy – Reichslautsprechersäule). Na odwrocie fot. pieczęć: Baupolizei- Stadtbildberatungsstelle. Wymiary: 15 x 10 cm

Skomentuj zdjęcie
Zbigniew Czerwiec
Na stronie od 2008 styczeń
18 lat 4 miesiące 16 dni
Dodane: 7 lutego 2010, godz. 13:24:58
Rozmiar: 850px x 1268px
14 pobrań
3471 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Zbigniew Czerwiec
Obiekty widoczne na zdjęciu
Pasaż Pokoyhof
więcej zdjęć (32)
Architekci: Max Mathis, Karl Heinz
Zbudowano: 1910
Dawniej: Pasaż Handlowy "Pokoyhof"

Zbudowany w 1910 dla domu handl. Pokoyhof wg proj. Maxa Mathisa i Karla Heinza na wydłużonej posesji we wnętrzu kwartału zabudowy. Wielofunkcyjny (przede wszystkim hurtownie i sklepy fabr.) dom handl. z dużym dziedzińcem łączący, poprzez bramy przejazdowe, ul. św. Antoniego i ul. R Włodkowica (przez parter neogot. kamienicy proj. A. Langera).



Konstrukcja b. była prekursorska: żelbetowe słupy i rygle o Fozpiętościach ponad 10 m. Komunikację pionową zapewniały 4 klatki schodowe i 4 windy. Zwieńczony wysokim dachem 5-kondygnacyjny b. frontowy (od strony ul. św. Antoniego) miał fasadę licowaną piaskowcem z kam. I ceram. płaskorzeźbami. Została ona mocno uszkodzona w 1938 podczas nocy kryształowej. Obecnie zachowany jest jedynie piaskowcowy portal bramny oraz kam. boniowane słupy I znajdujące się w ich górnej części konsole, Elewacje 4-kondygnacyjnych skrzydeł wokół dziedzińca, z dużymi trójdzielnymi oknami na wszystkich piętrach, pokryte wielobarwnymi szkliwionymi kształtkami klinkierowymi układanymi w geom. wzory; na wyższych kondygnacjach ceram. płaskorzeźby o tematyce figuralno-roślinnej i biblijnej.



Po 1945 budynek stanowił własność firmy Otex, od 2007 sp. Verity Development. W 2008-09 przebudowa; ob. mieści sklepy, biura oraz bank i szkołę baletową.



Paweł Kirschke


Kazimierza Wielkiego 25
więcej zdjęć (13)
Słup ogłoszeniowy
więcej zdjęć (2)
ul. Antoniego, św.
więcej zdjęć (335)
Dawniej: Antonien Strasse
ul. Kazimierza Wielkiego
więcej zdjęć (1647)
Dawniej: Karlstrasse
Uliczka swą nazwę - Karlstr. - pamiętniającą pobyt we Wrocławiu cesarza Karola IV, otrzymała dopiero w XVIII wieku. Biegła ona wtedy od ul. Krupniczej do ul. Świdnickiej (dziś południowy pas trasy W-Z) za wewnętrznymi murami miejskimi tuż przy starej fosie zwanej Czarną Oławą (Schwarze Ohle). Wcześniej zaliczana była do sterfy miasta zewnętrznego zwanego Pod Słodownikami. Pod koniec XVII i XVIII wieku zmienił się charakter ulicy. Dawne drewniane domki nad fosą i ogrody były stopniowo zastępowane rezydencjami bogatych urzędników i wojskowych. Po podniesieniu Wrocławia do rangi jednej ze stolic Prus przy Karlstr. zaczęła się rozwijać dzielnica rządowa. Najważniejszą budowlą przy tej niewielkiej ulicy był oczywiście dawny pałac Spätgenów przekształcony przez Fryderyka Wielkiego na pałac królewski. Jednak już w pierwszwj połowie XIX wieku głównie za sprawą Żydów w większości domów znajdowały się sklepy i warsztaty. Kolejne wielkie zmiany w wyglądzie ulicy planowano już w latach dwudziestych XX wieku. Miały one polegać na likwidacji zaułków powstałych w miejscu zasypanej w XIX w. Czarnej Oławy i utworzeniu w ich miejscu szerokiej drogi. Na realizację tych planów przyszło jednak jeszcze poczekać kilkanaście lat.

Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety i tego rejonu. Z gęstej zabudowy między wąskimi zaułkami pozostała tylko kupa gruzu i puste place. Do 1945 r. dawna Karlstr. nosiła nazwę ul. Karola. W tym roku patronem ulicy został Kazimierz Wielki (1310-1370), ostatni król Polski z dynastii Piastów. W połowie lat 70. przystąpiono do budowy szerokiej arterii komunikacyjnej, co pociągnęło ze sobą wyburzenie kilku budynków oraz likwidację kilku ulic i zaułków.

W skład północnego pasa nowej trasy weszyły:
- pl. św. Krzysztofa (Christophoriplatz) - fragment na północ od kościoła św. Krzysztofa
- Zaułek Pokutniczy (Altbüßer-Ohle) - biegł od ul. Ofiar Oświęcimskich do ul. Szewskiej
- Zaułek Zamkowy (Schloß-Ohle) - biegł od ul. Świdnickiej do ul. Gepperta
- ul. Siedmiu Kół (Sieben-Rade-Ohle) - biegła od ul. Gepperta do pl. Bohaterów Getta
- Zaułek Ruski (Reussen-Ohle) - biegł od pl. Bohaterów Getta do ul. św. Mikołaja
- ul. Białoskórnicza (Weissgerbergasse) - południowy odcinek do ul. Ruskiej do ul. św. Mikołaja

Na południowy pas złożyły się:
- ul. Słodowa (Hummerei) - od pl. św. Krzysztofa do ul. Świdnickiej
- ul. Kazimierza Wielkiego (Karlstr.) - od ul. Świdnickiej do ul. Krupniczej
- ul. Złote Koło (Goldene-Rade-Gasse) - od pl. Bohaterów Getta do ul. Ruskiej
- ul. Nowy Świat (Neueweltgasse) - południowy odcinek między ul. Ruską i ul. św. Mikołaja.
pl. Bohaterów Getta
więcej zdjęć (69)
Dawniej: Karls Platz