starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 11 głos | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
vetinari
+2 głosów:2
Moźna powiedzieç, źe dobry kamuflaź idodatkowy punkt obronny razem :-)
2017-04-21 23:30:56 (9 lat temu)
Wacław Grabkowski
+2 głosów:2
Zdjęcie miesiąca!!!
2017-04-22 08:41:18 (9 lat temu)
ZPKSoft
+2 głosów:2
do vetinari: Schron broniony przez pszczoły ;-)
2017-04-22 09:04:24 (9 lat temu)
augiasz
+1 głosów:1
Broń biologiczna :)
2017-04-22 09:06:39 (9 lat temu)
Eugeniusz S.
+1 głosów:1
do Wacław Grabkowski: Bronią dostępu intruzom.
2017-04-22 09:26:38 (9 lat temu)
Wacław Grabkowski
+2 głosów:2
do Eugeniusz S.: Wróg od razu pada ze śmiechu :)))
2017-04-22 20:55:23 (9 lat temu)
Gdy T - 34 ogarnęły pszczoły i jeden z załogi chciał z niego wychylić głowę, ślązok Gustlik stwierdził: - Już żech je odymiołem :)
2017-04-22 22:37:04 (9 lat temu)
Wacław Grabkowski
+1 głosów:1
do YouPiter: Dobre :)
2017-04-22 22:48:04 (9 lat temu)
do Wacław Grabkowski: Cóż ja poradzę, jak się ogląda to co się lubi... i łowi z pamięci takie kąski wprost proporcjonalne do komentów występujących na stronie.
2017-04-22 22:51:59 (9 lat temu)
Jarosław Dubowski
+1 głosów:1
do YouPiter: "Rudy, miód i krzyże" - tak brzmiał tytuł odcinka.
2017-04-23 10:01:58 (9 lat temu)
Andrzej G
Na stronie od 2011 listopad
14 lat 5 miesięcy 1 dzień
Dodane: 6 kwietnia 2017, godz. 23:52:34
Autor zdjęcia: Andrzej G
Rozmiar: 1600px x 1067px
Licencja: CC-BY-NC-SA 4.0
2 pobrania
959 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Andrzej G
Obiekty widoczne na zdjęciu
forty, schrony i bunkry
Zbudowano: 1939
Żelbetowy schron bojowy typu polowego stanowił najprostszą konstrukcję pośród polskich fortyfikacji budowanych od wiosny 1939 r. wzdłuż całej polskiej granicy z III Rzeszą. Prostota tego typu schronów pozwalała na ich masową budowę.
Ten typ schronu charakteryzował się konstrukcją jednoizbową, z jedną strzelnicą dla ckm. Sama izba bojowa miała powierzchnię ok. 3,4 m2, i mieściła 3 osobową załogę schronu. Uzbrojenie schronu stanowił 1 ciężki karabin maszynowy wz. 30 Browning lub wz. 08 Maxim, ustawiony na drewnianym stole mocowanym do podłogi schronu, z zapasem amunicji wynoszącym 2 skrzynie, oraz indywidualne uzbrojenie żołnierzy . Oświetlenie wnętrza zapewniały świece lub lampa naftowa. Schron nie był wyposażony w instalację wentylacyjną, zaś ogrzewanie zapewniał piecyk na węgiel lub drzewo, tzw. koza. Drzwi wejściowe do schronu były drewniane zabezpieczone tzw. przelotnią. Zewnętrznie schron był obsypany ziemią, a dach schronu i ściany nieosłonięte ziemią były maskowane siatką maskującą rozpiętą na wystających z betonu hakach.
Grubość stropu żelbetowego w tym schronie to 100 cm, ścian czołowej i bocznych 120 cm, tylnej 55 cm.
Odporność na ostrzał dla tego typu schronów wynosiła pojedyncze trafienie pociskiem 155 mm, lub wielokrotne trafienie pociskiem 105 mm.
Schronów tego typu zamierzano wykonać łącznie 59, choć od kwietnia do września 1939 r. udało się wykonać jedynie 14.
Schron ten był elementem fortyfikacji polowych pozycji obronnej "Pszczyna", odcinek "Stara Wieś", i był obsadzony przez żołnierzy 6 Dywizji Piechoty z Krakowa.
W związku z tym, że w dniu 2 września 1939 r. niemieckie wojska atakujące polskie pozycje obronne dokonały przełamania pozycji obronnych na południe od Pszczyny cała linia obronna pod Pszczyną została opuszczona bez oddania jednego strzału z tego schronu w nocy z 2 na 3 września 1939 r.

Schronem ten posiada numerację 3 zgodnie z listą opisową stworzoną przez miłośników fortyfikacji obronnych na terenie Polski. Schronem obecnie nikt się nie zajmuje. Schron znajduje się na terenie prywatnej posesji.