Drewniany, gotycki kościół o konstrukcji zrębowej, zbudowany pod koniec XIV w. Rozbudowany w 1624 r., kiedy to powstała wieża i wieżyczka na sygnaturkę, soboty, koliste otwory okienne w nawie i ziemny wał obronny. W latach 1784 – 1788 powiększono zakrystię i dobudowano nowe soboty. We wnętrzu unikalna polichromia figuralna z 1494 r. oraz późniejsza z ok. 1864 r.

Jest to największy, najstarszy i najlepiej zachowany drewniany kościół gotycki o konstrukcji zrębowej w Europie. W 2003 r. umieszczony na liście światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Swego rodzaju ciekawostką jest, że w 1948 r. nabożeństwa zostały przeniesione do nowego kościoła, wybudowanego jeszcze przed II wojną światową. Stara drewniana świątynia natomiast została przywłaszczona, bez zgody parafii, przez władze komunistyczne. Planowano przenieść go do skansenu w Sanoku lub stworzyć na miejscu filię tegoż skansenu ze zbiorami narzędzi z okolicznych warsztatów. W latach 60. i 70. ub. wieku ołtarze, ławki i obrazy przeniesiono do Sanoka i niszczejącego dworu w Krościenku Wyżnym. Dopiero w 1980 r. kościół ponownie przejęła parafia w Haczowie. Podczas trwającej ponad 20 lat renowacji m.in. zakonserwowano świątynię i uzupełniono pokrycie gontowe o pow. 1,5 ha ! co kosztowało ok. 400 tys. złotych. Eu. Koszt samej tylko instalacji elektrycznej, odgromowej, antypożarowej i antywłamaniowej wyniósł ok. 3 mln złotych. Przesunięto nawet koryto Wisłoka o ok. 40 m, aby kościół nie osuwał się ze skarpy. Przywrócenia kultu religijnego dokonał arcybiskup Józef Michalik 13 listopada 2000 r.