Koloruj
 | Polska › woj. wielkopolskie › Poznań › Stare Miasto › ul. Wieniawskiego Henryka › Aula Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza i Collegium Minus |
Lata 1960-1965 , Collegium Maius, Collegium Minus i pomnik Adama Mickiewicza. Pocztówka wyd. "Ruch".
|
Na stronie od 2015 sierpień
10 lat 8 miesięcy 8 dni |
 |
szkoły wyższe
|
Po wojnie sprawą pomnika Adama Mickiewicza zajęto się w 1955 roku. Został rozpisany konkurs, w którym brał udział m.in. Józef Gosławski. Pierwsze miejsce zajął projekt Bazylego Wojtowicza i Czesława Woźniaka. W 1957 został powołany Komitet Budowy Pomnika Adama Mickiewicza. Pierwszym zadaniem jakiego podjął się komitet, było uporządkowanie miejsca przy kościele św. Marcina. W miejscu zniszczonego pomnika została umieszczona tablica pamiątkowa, wykonana przez rzeźbiarza Józefa Kaliszana. Następnie przystąpiono do realizacji pomnika. Pomnik umieszczono na placu Adama Mickiewicza. Czterometrowy pomnik został umieszczony na dwumetrowym cokole. Najwięcej trudności przysporzył cokół. Projekt pomnika przewidywał, że ściany boczne cokołu będą ozdobione pełnoplastycznymi płaskorzeźbami. Wybrany na cokół sjenit okazał się jednak tak twardy, że przy ówczesnych trudnościach z zakupem odpowiednich narzędzi, płaskorzeźby były nie do wykonania. Postanowiono więc poprzestać na płytko rytych w płaszczyźnie kamienia. Pomnik został odsłonięty w 1960 roku.
Źródło:
Neorenesansowy budynek wzniesiony w latach 1905-1910 według projektu Edwarda Fürstenaua wraz z przylegającym do niego od strony północnej Collegium Minus na potrzeby Akademii Królewskiej. W dniu 7 maja 1919 inaugurowała w niej swoją działalność Wszechnica Piastowska - późniejszy Uniwersytet Poznański, od 1956 występujący po nazwą Uniwersytet im. Adama Mickiewicza. Ponadto z auli korzysta również, wywodzący się z Uniwersytetu Poznańskiego, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.
Doskonała akustyka auli sprawia, że odbywają się w niej liczne imprezy muzyczne z których najważniejszą jest Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego. Jest ona też stałą salą koncertową Filharmonii Poznańskiej.
Budynek zajmuje południowo-zachodni fragment pierzei otaczających Plac Adama Mickiewicza. Budynek swoją zewnętrzną formą nawiązuje do północnego renesansu. Wnętrze zajmuje sala na około 1000 osób przykryta sklepieniem kolebkowym. Pokrywa je wykonana w 1947 roku polichromia autorstwa Wacława Taranczewskiego (przedstawiają między innymi rydwan Apolla w otoczeniu muz). Zastąpiła ona oryginalną, przedwojenną, która znacznie ucierpiała podczas II wojny światowej. Obecny kształt wnętrzu nadał generalny remont z 2006 roku, który między innymi zmienił kolor szafy organowej.