1878 to rok, kiedy to Henryk Dietl, niemiecki przemysłowiec, współwłaściciel przędzalni w Saksonii przybywa wraz z żoną do Sosnowca. Dysponując sporym kapitałem i doświadczeniem rozpoczyna budowę przędzalni czesankowej. Równolegle trwają prace nad budową mieszkań dla pracowników przędzalni. Dodatkowo, Henryk Dietl, sam będąc ewangelikiem przeznacza na potrzeby sakralne jedną z hal fabrycznych w 1880 roku. Po jej rozbudowie i adaptacji zostaje ona konsekrowana na kościół ewangelicki w 1888 roku. Wtedy też powstaje filia parafii, którą zarządza prefekt ówczesnej szkoły realnej, pastor Eugeniusz Uthke. Ostateczny wygląd i wystrój wnętrza zostaje osiągnięty w 1910 roku, a sama parafia ewangelicka w Sosnowcu powstaje dopiero w 1921 roku. Ciekawostką jest, że podczas remontu wieży w 2003 roku w kuli pod krzyżem znaleziono akt erekcyjny świątyni (z 1888 roku), który pomaga w odtworzeniu biegu historii tegoż miejsca:
W roku 1878 roku przybył do Sosnowic fabrykant Heinrich Gotthold Dietl, urodzony 15 marca 1839 roku w Greiz w księstwie Reuss, którego ojciec posiadał w Wilkau, królestwo Saksonii, przędzalnię wełny, i tutaj wzniósł pierwszą fabrykę. Po nim w ciągu niewielu lat przybyła większa liczba innych zagranicznych, obrotnych przedsiębiorców i powstało wiele nowych, imponujących zakładów z branży tkackiej, żelaznej i innych z nimi powiązanych, jak: fabryka kotłów, walcownia rur, cynku, fabryka szkła i fabryki chemiczne.
Dzięki staraniom Dietla Konsystorz zezwolił, a zatwierdziło Wysokie Ministerstwo w Sant Petersburgu, na utrzymywanie przez siebie dla niego i członków rodziny, duchownego i pracowników kościelnych. Na stanowisko domowego kapelana przyszedł 1 kwietnia 1887 roku pastor Ernest Eugeniusz Uthke, który wygłosił swoje kazanie inauguracyjne w Niedzielę Palmową. Od tego czasu w każdą niedzielę i święta nieprzerwanie odprawiane są nabożeństwa z kazaniem i wszystkimi czynnościami religijnymi, w których mogło brać udział 800 wyznawców mieszkających w Sosnowicach. Jako organista pracował Edward Otto, a jako kantor pomocniczy Edward Muderow, obydwoje nauczyciele w szkole przyfabrycznej Dietla, która istniała od 1879 roku. Do kierowania śpiewem w każdą niedzielę przyjeżdżał Hermann Horche, nauczyciel z Katowic. Aby Dom Modlitwy całkowicie i godnie ozdobić i upodobnić do Domu Bożego, powstała ta wieża, wybudowana przez mistrza murarskiego Grünfelda z Katowic. W wieży zainstalowano 2 dzwony i zegar wybijający godziny. Wnętrze Domu Modlitwy zostało w tym czasie ozdobione przez obraz ołtarzowy w rzeźbionej ramie. Obraz przedstawia błogosławiącego Chrystusa i został namalowany przez Sturtewanta z Wrocławia w lecie 1888 roku.