Kościół w ruinie, z XIV wieku, XVII wieku. W Podgórzycach już w wieku XIV istniał kamienny kościół, ale dopiero w 1535 roku wzmiankowano o nim pierwszy raz. Jak głosi tradycja, świątynia miała być zbudowana z fundacji księcia Henryka Brodatego i jego żony Jadwigi. Należała do ewangelików w czasach reformacji. Kościół został w dużym stopniu zniszczony w okresie wojny trzydziestoletniej. Podlegał parafii w Słocinie jako katolicka świątynia. Wieżyczka na dachu przetrwała do 1688 roku, a po jej zapadnięciu wiszące w niej dzwony wywieziono do Słociny.
Na ołtarzu znajdowała się figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem. W zdewastowanym wnętrzu znajdowała się także wyszczerbiona posadzka ceglana, ambona oraz obraz, który przedstawiał zawarcie przed Jadwigą w 1214 roku na wzgórzu w Podgórzycach ugody między zwaśnionymi braćmi: Henrykiem II i Konradem. Fakt ten miał upamiętnić wzniesienie świątyni. Dziś we wsi można oglądać ruinę kościoła, murowanego z kamieni polnych i rudy darniowej. Była to salowa budowla, zamknięta trójbocznie od wschodu, a od strony południowej z dostawioną kruchtą. Otwory okienne i wejściowe miały kształt ostrołukowy. W XX wieku w południowo zachodnim narożniku stanęła ceglana dzwonnica zwieńczona czterospadowym hełmem.
za :