Ogromna, piętrowa rezydencja została założona na planie prostokąta i nakryta dachem mansardowym z lukarnami i oknami powiekowymi. Na środku dachu wzniesiono niewielką wieżyczkę nakrytą barokowym, miedzianym hełmem. W części frontowej znajduje się ryzalit poprzedzony potężnym balkonem wspartym na czterech kolumnach doryckich. Do wejścia prowadzi reprezentacyjny podjazd. W elewacji ogrodowej na poziomie parteru znajduje się taras ze schodami do parku, nakryty daszkiem wspartym na ośmiu kolumnach doryckich. Do pałacu przylega park ze stawem.



W 1787 r. właścicielem dóbr był Graf von Kalkreuth , później  były one  w posiadaniu rodziny Schonborn, a w 1898 r. zakupił je Ludwig Durr i to on wybudował obecny pałąc. . . W czasach II wojny światowej należał już do państwa niemieckiego, prawdopodobnie było to związane z wysokimi kosztami utrzymania i zadłużeniem właścicieli. W tym czasie dobra zostały rozparcelowane przez Śląskie Towarzystwo Krajowe.



Po drugiej wojnie światowej obiekt służył oświacie. Na początku mieściła się tu szkoła rolnicza a w latach 70–tych ubiegłego wieku założono zakład wychowawczy, a następnie ośrodek szkolno-wychowawczy dla dzieci upośledzonych umysłowo. Potem po raz kolejny zmieniono formę jego działalności, tym razem na ośrodek wychowawczy dla dzieci z zaburzonym zachowaniem, który funkcjonował w pałacu do 1997 roku.



W skład zespołu pałacowego wchodzą : pałac, park pałacowy, kaplica, stajnie i obory, gorzelnia, spichlerz, domy mieszkalne.