Synagoga w Ziębicach została wybudowana w 1845 r. według projektu Tischlera z Wrocławia. Prace budowlane nadzorował budowniczy Seche. Uroczyste otwarcie miało miejsce 30 października 1845 roku.

Jeszcze przed II wojną światową, a nawet przed tzw. nocą kryształową, pomiędzy 1933 a 1934 r. naziści zdewastowali synagogę.

Po zakończeniu wojny budynek przebudowano na magazyn. W 1946 r. jednak synagogę odnowiono; została ponownie otwarta dla celów religijnych. Wydarzenia marca 1968 r. doprowadziły do wyjazdu z miasta prawie całej społeczności żydowskiej i powtórnego zamknięcia synagogi. Obecnie budynek jest opuszczony, ale w trakcie renowacji.

Synagoga ziębicka stanowi rzadki na terenie Dolnego Śląska przypadek angielskiego neogotyku. Na planie prostokąta, wnętrze ma w typowym, orientowanym układzie. Od wschodu znajdowała się sala modlitewna, a od zachodu przedsionek z babińcem. W narożnikach budynku po stronie zachodniej umieszczono wieżyczki. Jednoprzestrzenne wnętrze posiada strop drewniany zdobiony podwieszonymi szyszkami i malaturą[1.1]. Na ścianach zachowały się dwie uszkodzone tablice poświęcone pamięci Juliusa Schottländera, najzamożniejszego obywatela Wrocławia początków XX w., działacza społecznego i fundatora kilku zakładów opiekuńczych.

5 sierpnia 2005 r. w tutejszej synagodze odbyło się pierwsze od lat nabożeństwo szabatowe. Uczestniczyła w nim młodzież z międzynarodowego obozu zorganizowanego w Ziębicach przez Polską Unię Studentów Żydowskich we współpracy ze Światową Unią Studentów Żydowskich oraz JDC (American Jewish Joint Distribution Committee). Jesienią 2007 r. Fundacja Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego w Polsce rozpoczęła remont dachu synagogi. Prace prowadzono we współpracy z Urzędem Miejskim w Ziębicach oraz Towarzystwem Miłośników Ziębic „Ducatus”. Projekt „Niezbędne prace ratownicze XIX-wiecznej synagogi w Ziębicach" realizowany był dzięki dotacji Dolnośląskiego Urzedu Marszałkowski.

za :