Na skrzyżowaniu dróg na Szczecinek i Koszalin znajduje się najciekawszy na tym odcinku schron (S.5). Jest to dwusektorowy schron bojowy posiadający dwa wejścia. Został on wkomponowany w budynek mieszkalny. W przeszłości obie strzelnice były zamaskowane oszklonymi oknami identycznego rozmiaru co okna w części mieszkalnej umieszczonej nad schronem. Obecnie okna te są zamurowane, a wejście do schronu jest niemożliwe.

Budynek ten jest ciekawym i rzadkim na Wale Pomorskim przykładem maskowania schronów. Za jego ślepymi oknami kryje się dwusektorowy schron bojowy wypełniający niemal cały parter budynku.

Zadaniem schronu było ryglowanie drogi wylotowej z miasta, która na jego przedpolu przebiega pomiędzy dwoma jeziorami. Obecnie schron jest częścią prywatnego budynku mieszkalnego.

W Białym Borze, na rozwidleniu ulic Szczecineckiej i Bobolickiej, znajduje się jeden z najciekawszych obiektów na Wale Pomorskim. To narożna, dwupiętrowa kamienica, na której parterze widoczne są zamurowane okna. To jedynie atrapy, gdyż parterową część zajmował zamaskowany budynkiem dwusektorowy schron bojowy B.18. Kamienica powstała w 1934 r. na miejscu starszej budowli. Parter przeznaczono na bunkier. Mieszkanie na piętrze otrzymała rodzina urzędnika policji kryminalnej. Ukryty w kamienicy schron posiadał dwie izby bojowe, w których stanowiska ogniowe miały obsługi dwóch ckm MG08. Załoga schronu kontrolowała ogniem ulicę wiodącą przez wąski przesmyk między jeziorem Ławiczka a terenami bagiennymi nad północną zatoką jeziora Bielsko. Ponadto obiekt obejmował pomieszczenie pogotowia i przedsionek. Wejście do schronu znajdowało się na klatce schodowej. Korzystając z wyjścia awaryjnego, żołnierze znaleźliby się w drugiej klatce schodowej. W przypadku zbombardowania kamienicy lub zburzenia jej przez artylerię załoga zagrożona była zasypaniem. Dlatego w 1937 r. zmodernizowano schron, dobudowując do wyjścia awaryjnego korytarz prowadzący na podwórze. Wejścia z pancernymi drzwiami były zamaskowane drewnianymi drzwiami. Pomimo tak znacznych nakładów na zamaskowanie tego obiektu i zachowywania ścisłej tajemnicy polscy agenci wywiadu opisali dość precyzyjnie ten schron w swoich raportach.