Elektrownię uruchomiono 12 czerwca 1932 roku, jej budynek po dziś dzień funkcjonuje w niezmienionym od tamtego czasu kształcie. Obiekt wykonany został według projektu architekta Georga Wolffa. Budynek elektrowni usytuowano pomiędzy kanałem dopływowym a kanałem odpływowym. Część podwodna zbudowana jest z betonu, natomiast halę maszyn wykonano z cegły klinkierowej. Hala maszyn obejmuje pomieszczenia turbozespołów, nastawnię i rozdzielnię. Wyposażenie elektrowni stanowią dwa oryginalne turbozespoły Kaplana (prod. J.M. Voith, 1932 r.) oraz generatory – pionowe, synchroniczne firmy Siemens z 1932 r. Zachowano również oryginalne cele rozdzielni wnętrzowych, a przy budowlach hydrotechnicznych mechanizmy i układy sterowania zasuwami jazu i komór turbinowych. Moc zainstalowana elektrowni wynosi 0,960 MW.

Ze względu na układ stopnia – elektrownia znajduje się na kanale derywacyjnym, do którego dopływ regulowany jest ujęciem z zamknięciami (4 zasuwy o świetle 4 m każda).



Kanał dopływowy do elektrowni o długości całkowitej 340 m poprowadzony jest w wykopie. Na całej długości kanału, po obu jego brzegach, zbudowano wały przeciwpowodziowe, zabezpieczające okoliczne tereny przed wylaniem się wody przy większych stanach w rzece Bóbr. Na wielkość przepływu w przekroju jazu Kraszewice, w znacznej mierze rzutuje praca zbiornika Pilchowice, zlokalizowanego około 43 km powyżej.



Źródło: