Powstał zapewne w Powstał zapewne w XV w. sumptem rodziny Kotwiczów-Dłuskich. W 1769 r. został rozbudowany (powstała wówczas m.in. loża kolatorska przy prezbiterium oraz pomieszczenie pod wieżą) i wyposażony staraniem jego ówczesnej kolatorki Ludwiki Nieżychowskiej, podkomorzyny wschowskiej.
Wieżę, w górnej części drewnianą, dobudowano ok. 1809 r. Jednonawowe wnętrze przykrywa sklepienie kolebkowe, ozdobione nad prezbiterium polichromią ze sceną Zwiastowania z ok. połowy XVIII w. Mimo przebudowy kościół zachował zrąb późnogotycki, uwagę zwracają strzelisty dwuspadowy dach oraz późnogotycki szczyt prezbiterium. W barokowo-regencyjnym ołtarzu głównym z lat 1720-30, za zasuwą, znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z 1 połowy XVII w., w osiemnastowiecznej sukience srebrnej. Dwa rokokowe ołtarze boczne i takież dwa konfesjonały. Starszym zabytkiem jest gotycka rzeźba przedstawiająca Matkę Boską z Dzieciątkiem tronującą z ok. 1430 r. sumptem rodziny Kotwiczów-Dłuskich. W 1769 r. został rozbudowany (powstała wówczas m.in. loża kolatorska przy prezbiterium oraz pomieszczenie pod wieżą) i wyposażony staraniem jego ówczesnej kolatorki Ludwiki Nieżychowskiej, podkomorzyny wschowskiej.
Wieżę, w górnej części drewnianą, dobudowano ok. 1809 r. Jednonawowe wnętrze przykrywa sklepienie kolebkowe, ozdobione nad prezbiterium polichromią ze sceną Zwiastowania z ok. połowy XVIII w. Mimo przebudowy kościół zachował zrąb późnogotycki, uwagę zwracają strzelisty dwuspadowy dach oraz późnogotycki szczyt prezbiterium. W barokowo-regencyjnym ołtarzu głównym z lat 1720-30, za zasuwą, znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z 1 połowy XVII w., w osiemnastowiecznej sukience srebrnej. Dwa rokokowe ołtarze boczne i takież dwa konfesjonały. Starszym zabytkiem jest gotycka rzeźba przedstawiająca Matkę Boską z Dzieciątkiem tronującą z ok. 1430 r.

Za: