starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 11 głos | średnia głosów: 5.87
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Gajowice › ul. Grabiszyńska › Cmentarz Grabiszyński II |
1 listopada 2009 , Fragment Cmentarza Grabiszyńskiego. Z lewej strony na dole widoczna kaplica.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 7 miesięcy 21 dni |
Dodane: 13 maja 2010, godz. 15:28:21
Rozmiar: 1400px x 1050px
2 pobrania 2529 odsłon 5.87 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN]
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
cmentarze
|
Cmentarz Grabiszyński II
więcej zdjęć (26)
Zbudowano: 1867
Cmentarz Grabiszyński II został założony w 1881 r., jest jedyną częścią dawnego kompleksu cmentarnego, używaną do dziś. W 1882 r. wybudowano wg projektu architekta Kesslera neoromańską kaplicę poświęconą pamięci Karoliny Gierth, kaplica ta używana jest dziś do odprawiania ceremonii żałobnych. Zdecydowana większość niemieckich nagrobków została zlikwidowana w latach 50. Oprócz pól grzebalnych, z grobami ziemnymi znajdują się także pola urnowe oraz kolumbarium, dwie kwatery zarezerwowane są dla zmarłych wyznania prawosławnego.
Na cmentarzu spoczywają m.in.:
* Andrzej Adamus (1949-2004) – wydawca
* doc. Stanisław Baranowski (1935-1978) – meteorolog, glacjolog, polarnik
* Piotr Bednarz (1949-2009) – działacz opozycji w PRL-u, odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
* prof. Janina Bogusławska-Jaworska (1930-2002) – lekarz, założycielka Kliniki Onkologii i Hematologii Dziecięcej we Wrocławiu
* prof. Marcin Bukowski (1902-1997) – architekt kierujący odbudową wrocławskich zabytków
* Stanisław Chaciński (1936-1990) – poeta
* Zbigniew Cynkutis (1938-1987) – reżyser teatralny
* prof. Władysław Czapliński (1905-1981) – historyk, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* Lothar Herbst (1940-2000) – poeta
* Vilma Illing (1871-1903) – aktorka dramatyczna
* Henryk Jagodziński (1928-2000) – satyryk, aforysta
* prof. Marian Jakóbiec (1910-1998) – pisarz, slawista, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* Jan Kaczmarek (1945-2007) – satyryk
* Józef Kaleta (1925-2007) – ekonomista, prof. AE, polityk
* Rafał Maszkowski (1838-1901) – muzyk, dyrygent Wrocławskiego Towarzystwa Muzycznego
* Kazimierz Michalczyk (1955-1982) – tokarz z Elwro, ofiara stanu wojennego, postrzelony 31 sierpnia 1982 r., zmarł w szpitalu 2 września
* Mikołaj Michalewicz (1978 -2005) – aktor (współzałożyciel teatru Ad Spectatores)
* Stanisław Rospond (1906-1982) – językoznawca
* Jan Różewicz (1953-2008) – reżyser i scenarzysta teatralny
* Tadeusz Szwed (1938-1999) – fotoreporter
* Matylda Szczudłowska (1902-2006) – lekarz weterynarii, specjalistka okulistyki weterynaryjnej
* prof. Stefan Ślopek (1914-1995) – lekarz mikrobiolog
* prof. Andrzej Karol Teisseyre (1938-1991) - geolog, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* Jan Trzynadlowski (1912-1995) – literaturoznawca
* prof. Wojciech Walczak (1916-1984) - geograf, wykładowca Uniwersytetu wrocławskiego
* Andrzej Waligórski (1926-1992) – poeta i satyryk
* prof. Józef Wąsowicz (1900-1964) – kartograf, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* prof. Seweryn Wysłouch (1900-1968) – historyk państwa i prawa, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* prof. Henryk Zieliński (1920-1981) – historyk, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* Michał Żywień (1927-2008) - dziennikarz
Na cmentarzu spoczywają m.in.:
* Andrzej Adamus (1949-2004) – wydawca
* doc. Stanisław Baranowski (1935-1978) – meteorolog, glacjolog, polarnik
* Piotr Bednarz (1949-2009) – działacz opozycji w PRL-u, odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
* prof. Janina Bogusławska-Jaworska (1930-2002) – lekarz, założycielka Kliniki Onkologii i Hematologii Dziecięcej we Wrocławiu
* prof. Marcin Bukowski (1902-1997) – architekt kierujący odbudową wrocławskich zabytków
* Stanisław Chaciński (1936-1990) – poeta
* Zbigniew Cynkutis (1938-1987) – reżyser teatralny
* prof. Władysław Czapliński (1905-1981) – historyk, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* Lothar Herbst (1940-2000) – poeta
* Vilma Illing (1871-1903) – aktorka dramatyczna
* Henryk Jagodziński (1928-2000) – satyryk, aforysta
* prof. Marian Jakóbiec (1910-1998) – pisarz, slawista, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* Jan Kaczmarek (1945-2007) – satyryk
* Józef Kaleta (1925-2007) – ekonomista, prof. AE, polityk
* Rafał Maszkowski (1838-1901) – muzyk, dyrygent Wrocławskiego Towarzystwa Muzycznego
* Kazimierz Michalczyk (1955-1982) – tokarz z Elwro, ofiara stanu wojennego, postrzelony 31 sierpnia 1982 r., zmarł w szpitalu 2 września
* Mikołaj Michalewicz (1978 -2005) – aktor (współzałożyciel teatru Ad Spectatores)
* Stanisław Rospond (1906-1982) – językoznawca
* Jan Różewicz (1953-2008) – reżyser i scenarzysta teatralny
* Tadeusz Szwed (1938-1999) – fotoreporter
* Matylda Szczudłowska (1902-2006) – lekarz weterynarii, specjalistka okulistyki weterynaryjnej
* prof. Stefan Ślopek (1914-1995) – lekarz mikrobiolog
* prof. Andrzej Karol Teisseyre (1938-1991) - geolog, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* Jan Trzynadlowski (1912-1995) – literaturoznawca
* prof. Wojciech Walczak (1916-1984) - geograf, wykładowca Uniwersytetu wrocławskiego
* Andrzej Waligórski (1926-1992) – poeta i satyryk
* prof. Józef Wąsowicz (1900-1964) – kartograf, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* prof. Seweryn Wysłouch (1900-1968) – historyk państwa i prawa, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* prof. Henryk Zieliński (1920-1981) – historyk, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego
* Michał Żywień (1927-2008) - dziennikarz
Kaplica cmentarna
więcej zdjęć (28)
Architekt: Robert Mende
Zbudowano: 1882
Zdjęcia lotnicze - Gajowice
więcej zdjęć (447)
Dzielnica Gajowice
więcej zdjęć (30)
Dawniej: Gabitz
Osiedle w południowej części Wrocławia, w dzielnicy Fabryczna. W granicach miasta od 1868. Graniczy z Grabiszynem/Grabiszynkiem, Dworkiem i osiedlem Południe.
Wieś, wzmiankowana jako własność klasztoru NMP na Piasku już w 1193 pod nazwą Gaj (Gay) i w 1204 jako Gajowice (Gayouice) - ciągnęła się wzdłuż obecnych ulic Wincentego Stysia i Gajowickiej od torów kolejowych do cmentarza przy obecnych ulicach Wróblej i B. Pretficza.
Jeszcze w średniowieczu z Gajowic wydzieliły się Nowa Wieś (przy ulicy Komandorskiej) i Dworek (przy ulicy Oficerskiej). W 1795 miała 715 mieszkańców, szkołę, karczmę i kuźnię. W 1810 w wyniku sekularyzacji przeszła na własność państwa. W 1868 włączona do miasta, liczyła wtedy ponad 2 tysiące mieszkańców.
Wg mapy M. Grügera z 1911 roku przed włączeniem do miasta w roku 1868 północno-wschodnia granica wsi sięgała dzisiejszej ulicy Kolejowej, potem biegła wzdłuż Grabiszyńskiej aż do Oporowskiej, w okolicach dzisiejszego stadionu skręcała na południe aż do wiaduktu kolejowej obwodnicy nad al. Hallera. Następnie wzdłuż Hallera i Wiśniowej aż do Ślężnej, gdzie stykała się z Lehmgruben (Glinianki). Ulicą Kamienną granica osiągała Höfchen (Dworek), przez Pretficza, Gajowicką i Kruczą osiągając ul. Zielińskiego, która domykała osiedle od wschodu.
Współczesne granice osiedla przebiegają ulicami Zaporoską, Gajowicką, al. Hallera i z trzech stron torami kolejowymi, tym samym bardzo różnią się od historycznego obrębu wsi. Obejmują jedynie tereny położone na zachód od ul. Gajowickiej, dawniej głównej ulicy miejscowości, ponadto cała północna część Gajowickiej, od początku lat 80. nazwana imieniem Wincentego Stysia, nie należy dziś do Gajowic.
Gajowic nie należy mylić z osiedlami Gaj (do 1945 Herdain) ani Tarnogaj (do 1945 Dürrgoy), leżących w obrębie dzielnicy Krzyki, nieco dalej na wschód, ani z osiedlem Gajowa w północno-wschodniej okolicy miasta.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Wieś, wzmiankowana jako własność klasztoru NMP na Piasku już w 1193 pod nazwą Gaj (Gay) i w 1204 jako Gajowice (Gayouice) - ciągnęła się wzdłuż obecnych ulic Wincentego Stysia i Gajowickiej od torów kolejowych do cmentarza przy obecnych ulicach Wróblej i B. Pretficza.
Jeszcze w średniowieczu z Gajowic wydzieliły się Nowa Wieś (przy ulicy Komandorskiej) i Dworek (przy ulicy Oficerskiej). W 1795 miała 715 mieszkańców, szkołę, karczmę i kuźnię. W 1810 w wyniku sekularyzacji przeszła na własność państwa. W 1868 włączona do miasta, liczyła wtedy ponad 2 tysiące mieszkańców.
Wg mapy M. Grügera z 1911 roku przed włączeniem do miasta w roku 1868 północno-wschodnia granica wsi sięgała dzisiejszej ulicy Kolejowej, potem biegła wzdłuż Grabiszyńskiej aż do Oporowskiej, w okolicach dzisiejszego stadionu skręcała na południe aż do wiaduktu kolejowej obwodnicy nad al. Hallera. Następnie wzdłuż Hallera i Wiśniowej aż do Ślężnej, gdzie stykała się z Lehmgruben (Glinianki). Ulicą Kamienną granica osiągała Höfchen (Dworek), przez Pretficza, Gajowicką i Kruczą osiągając ul. Zielińskiego, która domykała osiedle od wschodu.
Współczesne granice osiedla przebiegają ulicami Zaporoską, Gajowicką, al. Hallera i z trzech stron torami kolejowymi, tym samym bardzo różnią się od historycznego obrębu wsi. Obejmują jedynie tereny położone na zachód od ul. Gajowickiej, dawniej głównej ulicy miejscowości, ponadto cała północna część Gajowickiej, od początku lat 80. nazwana imieniem Wincentego Stysia, nie należy dziś do Gajowic.
Gajowic nie należy mylić z osiedlami Gaj (do 1945 Herdain) ani Tarnogaj (do 1945 Dürrgoy), leżących w obrębie dzielnicy Krzyki, nieco dalej na wschód, ani z osiedlem Gajowa w północno-wschodniej okolicy miasta.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
ul. Grabiszyńska
więcej zdjęć (3166)
Dawniej: Gräbschener Strasse
Oficjalną nazwę Grabiszyńska uzyskała droga w 1823 r.